گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- محمد کفیلی؛ یک نیمسال از سال تحصیلی دانشگاه ها گذشته و مسیر اتحادیه های دانشجوی به نیمه رسیده. فرصت استراحت بین دو نیمسال در بهمن ماه، زمان مناسبی برای مرور کارنامه ی تشکل های دانشجویی در نیمسال گذشته، و بررسی برنامه های آن ها برای نیمسال بعدی است. به همین بهانه، ... گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- محمد کفیلی؛ یک نیمسال از سال تحصیلی دانشگاه ها گذشته و مسیر اتحادیه های دانشجوی به نیمه رسیده. فرصت استراحت بین دو نیمسال در بهمن ماه، زمان مناسبی برای مرور کارنامه ی تشکل های دانشجویی در نیمسال گذشته، و بررسی برنامه های آن ها برای نیمسال بعدی است. به همین بهانه، از شورای مرکزی اتحادیه های دانشجویی دعوت کردیم تا مهمان با باشند و «کارنامه» عملکردشان را به مخاطبین ما ارائه کنند. قسمت اول این سلسله نشست ها، با حضور اعضای شورای مرکزی جنبش عدالتخواه دانشجویی برگزار شد و دبیر این جنبش، محمدحسین صبوری، پاسخگوی سوالات صریح ما بود. عملکرد شما در طی نیم سال اول تحصیلی که گذشت چگونه بود و چه فعالیت هایی و با چه رویکردی در اتحادیه جنبش عدالتخواه انجام دادید؟ جنبش عدالتخواه به چند مسئله کلیدی کشور که به نوعی خاصیت زیربنایی نیز دارند در نیم سال اولِ مسئولیت این شورا ورود کرده است، مسائلی که با حل شدن آن ها تبعا تعداد دیگری از مشکلات داخل نظام نیز حل خواهد شد. مانند مسئله رسانه ملی و ساختار کلی صدا و سیما که جنبش عدالتخواه دانشجویی سعی داشت به نحوی تخصصی ایرادات خود را بیان کند و این نگاه به صورتی بود که کنش ها صرفا موضع گیری نباشد. جنبش عدالتخواه در موضع گیری ها به این مسئله توجه داشته است که پختگی کافی را لحاظ کند و بررسی کامل عملکرد را در کنار ورود به مسئله با تخصص حداقلی خود اعضای این اتحادیه داشته باشد و مطابق بر بیانات رهبری یک موضع گیری دقیق و همراه با استدلال ارائه کند. علاوه بر آن نکات تخصصی و قابل اجرایی هم به نهاد مربوطه پیشنهاد داد تا در روند این موضع گیری پختگی و تاثیرگذاری بیشتری داشته باشی، جنبش عدالتخواه سعی داشته است که موضع گیری ها شفاف و همراه با بررسی کامل عملکرد و به انضمام یک سری پیشنهاد کاربردی باشد به نحوی که پنجاه درصد این عملکرد انتقاد بود و نیم دیگر موضع گیری با ارائه پیشنهادها و ایده های متقن و اصولی که به روند بهبود و اصلاح وضعیت کمک می کرد همراه بوده است. یکی از اقدامات مهم شما در نیمسال گذشته، ورود به مساله خانه های ده ونک بود. در این مساله رویکرد شما چگونه بود؟ موضوع اولیه جنبش عدالتخواه در قضیه ده ونک، نگاه به وضعیت 90 خانواری است که شرایط سختی را متحمل شده بودند. اما موضوع کلان تر و مهم تری که دغدغه جنبش عدالتخواه بوده است، چگونگی نفوذ یک نهاد است که برای عملی کردن خواسته خود از قدرت و نفوذش در قوه قضائیه، ناجا و دولت استفاده کرده بود و به خاطر نفوذی که داشت یک روند کار اداری و گرفتن مجوز و حکم را که به طور عادی قریب به یک سال به طول می انجامد را در بازه زمانی چند هفته ای با توجه به همان نفوذ و اعمال قدرت خود به نتیجه می رسانند؛ و آن هم نه یک حکم بلکه 90 حکم را اخذ می کنند. نگاه اصلی جنبش عدالتخواه به مسئله ده ونک این بوده که یک دانشگاه چگونه و در چه ساختاری توانسته به این شکل و ابعاد، قدرت و نفوذ کسب کند و حتی بیشتر از وزارت علوم اعمال قدرت کند. طبق همین رویکرد ما به نسبت ظلم هایی که به قشری از جامع تحمیل می شد و بعضا با اعمال زور و قدرت حقوق عادی و شهروندی آن ها را زیر پا قرار می دادند رسیدگی می کردیم و در کنار آن ها به مسائل ریشه ایی و اساسی نیز دقیق می شدیم و ریشه یابی می کردیم. موضوع دیگری که جنبش عدالتخواه دانشجویی به شکل خاص به آن ورود کرد مسئله FATF بود به گونه ای که موج اعتراض تشکل های دانشجویی از طرف این جنبش شکل گرفت و اولین تشکلی که اقدام به بررسی این مسئله در سطح دانشجویی کرد دفتر جنبش عدالتخواه در دانشگاه شیراز بود که نسبت به این لایحه و اعتراض به ارتباط با اروپا اقداماتی را انجام داد و همین جریان منجر به این شد که 16 تشکل دانشجویی شیراز پویش تجربه اعتماد را راه اندازی کنند و حتی بعد از خروج ترامپ از برجام تجمعی را هم مقابل دفتر نمایندگی وزارت خارجه در شیراز برگزار کنند. در هر حال بعد از این اقدامات بود که بقیه تشکل ها و البته رسانه ها حساسیت به خرج دادند و شروع به اعلام موضع کردند و در کنار آن ها نیز در تهران، بوشهر، کرمان و مشهد نیز تجمعاتی شکل گرفت. موضعی که جنبش عدالتخواه دانشجویی نسبت به FATF و بعد از آن نسبت به CFT و پالرمو داشته یک موضع گیری صرف نبوده بلکه هدف اعلام موضع شفاف و تخصصی همراه با جریان سازی در بین تشکل ها و حتی مسئولان کشور و رسانه ها بوده است. مسئله بعدی که جنبش عدالتخواه به آن ورود کرد بحث خصوصی سازی بود و بنابر همان نظام عملی که برای موضع گیری نسبت به رسانه ملی داشت بر دیگر مباحث مانند خصوصی سازی، ده ونک، بنیاد مستضعفین، لوایح استصوابی مجلس و ... نیز داشته است. موضعی که ما نسبت به وضع کنونی اقتصاد، بیکاری ها، ورشکسته شدن کارخانه ها، نوسانات قیمت در بازار و دیگر مشکلات و معضلات جامعه داشتیم همگی بر می گردد به چارچوب و برنامه ریزی ناقصی که دولت ها از اول انقلاب نسبت به خصوصی سازی داشته اند. نتیجه یک بررسی دقیقی که ما نسبت به وضعیت بعضی از کارخانه ها مانند آلومینیوم هرمزگان، هپکو اراک، نیشکر هفت تپه و دیگر کارخانه های تعطیل شده داشتیم، این بود که یک نظام خصوصی سازی افسارگسیخته در کشور حاکم است و واگذاری های غیر شفاف و غیراصولی را انجام می دهد. در واقع این سیاست رهاسازی کارخانه ها و دیگر بخش های واگذار شده به بخش خصوصی به گونه ای بوده که دولت و حتی سازمان خصوصی سازی بعد از واگذاری هیچ رسیدگی و بازرسی جهت نظارت بر حقوق کارگران و وضعیت کارخانه ها انجام نمی دادند و بعضا نیز با شکل گرفتن مفاسد اقتصادی نه تنها مفاسد بررسی نمی شوند بلکه چشم پوشی هم صورت می گیرد. جنبش عدالتخواه دانشجویی با ورود به مسئله واگذاری ها به صورت تخصصی در جمع کارگران و معترضین حضور پیدا می کردیم تا در مرحله اول موضع خود را اعلام کنیم و آن را نیز به گوش مسئولان برسانیم تا جلوی مفاسد و حقوقی که از کارگران تضییع می شود را بگیریم با این وجود جلسات متعددی هم با مسئولین مختلف برگزار کردیم و بعد از مشاهده عملکرد آن ها به این نتیجه رسیدیم که تجمعی را که چند هفته قبل برگزار شد را مقابل سازمان خصوصی سازی برگزار کنیم. قطعا بعد از این نیز ما از طریق نمایندگان و دیگر مسئولان پیگیر این مطالبات هستیم. همچنین ما با بررسی احکام قضائی که از اول انقلاب صادر شده بود و دستورالعمل هایی که امام خمینی و رهبر انقلاب به بنیاد مستضعفان، ستاد اجرایی فرمان امام، بنیاد پانزده خرداد ارجاع داده بودند به چند نکته ابهام آمیز رسیدیم و بنابر مستنداتی که به دست آورده بودیم از این نهاد ها درخواست کردیم تا در مورد اموال مصادره شده و محوله به اشخاص حقیقی و حقوقی که در اختیار آنهاست شفاف سازی کنند؛.البته جنبش عدالتخواه دانشجویی نسبت به اینکه متخلفین از کدام جبهه سیاسی هستند و از چه جریانی حمایت می شوند هیچ نگاه سیاسی نداشت. بنابراین هر تخلفی را که در این رابطه صورت بگیرد خارج از تقسیم بندی های سیاسی رسیدگی خواهیم کرد. فعالیت جدیدی که جنبش عدالتخواه دانشجویی انجام داد حمایت و تشویق های تلویحی از افرادی بود که جهت حمایت از جبهه مقاومت، در مسابقات ورزشی اسرائیل را به رسمیت نشناختند و در مقابل نماینده این کشور به میدان نرفتند. جنبش عدالتخواه دانشجویی، برخلاف جو رسانه ایی نامناسبی که صرفا به توبیخ افرادی که در مقابل رژیم صهیونیستی بازی کردند می پردازد به نوبه خود از ورزشکاران ایرانی که در مقابل ورزشکاران اسرائیلی به میدان نرفتند حمایت کرد. جنبش عدالتخواه چه برنامه ای برای نیمسال آینده دارد و کدام خط مشی را ادامه خواهد داد؟ برنامه جنبش عدالتخواه در ترم آینده ادامه پیگیری ها در خصوص لوایح مجلس، اصلاح قانون انتخابات مجلس، برنامه اتاق بازرگانی، رسیدگی وضعیت ویلا های لواسان، کوه خواری ها و تخلف های آن و بررسی کمیسیون ماده 100 خواهد بود. مسئله دیگری که باید رسیدگی کنیم در خصوص مسئله شفافیت می باشد که قصد داریم از بررسی مصادیق و تخلفات به یک جمع بندی کلی دست پیدا کنیم تا این مسئله مهم که از دهه های اول انقلاب دغدغه بیشتر تشکل های دانشجویی بوده است را حل کنیم. جنبش عدالتخواه عمدتا در راه محقق کردن آرمان ها و اهداف خود و بابت پیگیری مطالباتش هزینه هایی را پرداخت می کند. این وضعیت را چگونه بررسی می کنید؟ همیشه به صورت عادی موضع گیری ها و وارد کردن انتقادات و نقد ها به هر شخص حقیقی و حقوقی متحمل یک سری هزینه می شود و این در هر مقطع تاریخی و سیاسی و در هر نوع نگاهی لاجرم هزینه هایی را برای فرد منتقد و معترض ایجاد می کند. طبعا اعتراض به یک قدرت یا فرد و نهادی که نقطه مقابل و جریان روبه رو است منجر به اعمال قدرت و صرف هزینه توسط فرد معترض خواهد بود و ما نیز آگاه هستیم که فعالیت های عدالتخواهانه هزینه ساز خواهد بود و برای احقاق یک تفکر و آرمان طبعا این مسئله وجود دارد، ولی باید این هزینه منطقی باشد و در چهارچوب عقلانیت، در حالی که هیچ کاری بدون صرف هزینه نمی باشد و البته نباید این هزینه ها سد راه برای ادامه فعالیت ها باشد. البته این نکته هم وجود دارد که هیچ الزامی در هزینه دادن در روند عدالتخواه وجود ندارد و جنبش عدالتخواه به هیچ وجه اصالت فعالیت های خودش را قائل بر هزینه دادن نمی بیند و همیشه به فعالیت عقلانی و کاهش هزینه ها اهتمام داشته است. تفاوت دفتر جنبش عدالتخواه با دیگر تشکل ها در چیست و این تفاوت را مثبت یا منفی ارزیابی می کنید؟ دیدگاه اصلی جنبش عدالتخواه در مقایسه با دیگر تشکل ها، عدم وابستگی به نهاد های قدرت می باشد. توصیه ما به تمامی تشکل های دانشجویی، مردمی و رسانه ها این است که استقلال و عدم وابستگی خود را برای تاثیرگذاری بیشتر و نوسان نداشتن مواضع حفظ کنند، چون در مسئله عدم وابستگی اولویت اول در داشتن استقلال فکری و تحلیلی می باشد؛ به این شکل که اگر جنبش عدالتخواه در روند تحلیل، موضع گیری و تفکر خود استقلال نداشته باشد و تاثیر پذیر به نسبت جریانات مختلف صاحب قدرت باشد تاثیرگذاری و اعتماد خود را به نسبت جامعه از دست خواهد داد. پس به طور کلی استقلال فکری و تحلیلی جزو ماهیت های جنبش دانشجویی و به طور خاص جنبش عدالتخواه دانشجویی است که با مسئله عدالت و شفاف سازی تعارض منافع دارد. نگاه نوینی که جنبش عدالتخواه به نسبت دیگر تشکل ها دارد نگاه صرف تشکیلاتی نیست و قصد بر جریان سازی در جامعه دانشگاهی و عمومی دارد و ضمن رویکرد تشکیلاتی خودش نگاه جریانی و گفتمانی نیز به مسائل و جامعه دارد. مسئله بعدی در خصوص عدم وابستگی تشکل ها متوجه مسائل مالی می شود. معتقدم اخذ رانت ها و امتیازات مختلف توسط تشکل ها عدم وابستگی صداقت، حریت و استقلال تشکیلات را زیر سوال می برد. در هر حال یکی از دلایل تاثیرگذار بودن جنبش عدالتخواه در جامعه همین عدم وابستگی به نهاد ها و سازمان های مختلف است.