یکی از شهدای برجسته دفاع مقدس، سردار شهید مهدی زین الدین(ره)، فرمانده لشکر 17 علی بن ابیطالب(ع) و از مفاخر جاودان قم است. باید گفت همه شهدای گرانقدر تاریخ اسلام، در معنویت و عمل به واجبات دین، زبانزد بوده اند که توانسته اند به مقام غبطه برانگیز شهادت نائل آیند؛ اما نگاهی هر چند گذرا به سایر ابعاد زندگی عادی اجتماعی آنان، همواره درس های زیادی برای ما خواهد داشت. و اما با مرور زندگی این فرمانده شهید و اسوه مجاهد، می توان این نکات را در زندگی او برجسته تر دید: احترام به پدر و مادر مهدی زین الدین از همان کودکی، گوش به فرمان پدر و مادر بود و امر آنان را به هر کاری ترجیح می داد. و این نیز خاطره ای از پدر بزرگوارش: «مرا که تبعید کردند تفرش، بار خانواده افتاد گردن مهدی. تازه دیپلمش را گرفته بود و منتظر نتیجه کنکور بود. گفت: «بابا، من هر جور شده کتابفروشی رو باز نگه می دارم. این جا سنگره. نباید بسته بشه.» جواب کنکور آمد. دانشگاه شیراز قبول شده بود. پیغام دادم: "نگران مغازه نباش. به دانشگاهت برس." نرفت. ماند تا مغازه را بگرداند و به معیشت خانواده برسد." و اما مادر بزرگوار شهید زین الدین هم نقل می کند که: "چند روزی بود مریض شده بودم. حاج آقا خانه نبود. از بچه ها هم که خبری نداشتم. یک دفعه دیدم در باز شد و مهدی، با لباس خاکی و عرق کرده، آمد تو. تا دید رختخواب پهن است و خوابیده ام، یک راست رفت توی آشپزخانه. صدای ظرف و ظروف و باز شدن در یخچال می آمد. برایم آش بار گذاشت. ظرف های مانده را شست، سینی غذا را آورد، گذاشت کنارم. گفتم: "مادر! چرا بی خبر آمدی؟" گفت: "به دلم افتاد که باید بیایم." حفظ بیت المال در این باره همین بس که یکبار، یکی از دوستانش از او می خواهد تا با اتومبیل خدمت، او را به منطقه ببرد تا او هم جبهه را ببیند. مهدی بی درنگ پاسخ می دهد: "آگه دلتون خواست، با ماشین های راه بیایید. این ماشین، مال بیت الماله." توجه به حق الناس در این باره نیز ذکر یک حکایت کافی است. یکی از دوستانش چنین نقل می کند: "موقع انتخابات، مسؤول صندوق بودم. آقا مهدی را توی صف رأی گیری دیدم. تازه فرمانده لشکر شده بود. به احترامش بلند شدم. گفتم بیاید جلوی صف. نیامد. ایستاد تا نوبتش شد." نظم شهید زین الدین همچنانکه خودش به نظم پایبند بود، در سخنرانی هایش هم زیاد به نظم اشاره می کرد. یکبار برای نیروهایش گفت: "ما اگر تکنولوژی جنگی عراق را نداریم، اگر آن هواپیماهای بلند پرواز شناسایی را نداریم، لااقل می توانیم در جنگمان نظم داشته باشیم. امروز کسی که سپاهی ست و شلوار فرم را با پیراهن شخصی می پوشد، یا با لباس سپاه، کفش عادی می پوشد، به نظم جنگ اهانت کرده. از این چیزای جزئی بگیر بیا تا مهم ترین مسائل." توجه ویژه به حساسیت دفاع مقدس حکایت این سرفصل، مربوط به زمانی است که مهدی زین الدین پدر شده است و عکس نوزادش را برایش فرستاده اند: "دم سنگر که دیدمش، لبه پاکت نامه از جیب کنار شلوارش زده بود بیرون. گفتم:"هان، آقا مهدی، خبری رسیده؟"چشم هایش برق زد. گفت:" خبر که ... راستش عکسش رو فرستادن." خیلی دوست داشتم عکس بچه اش را ببینم. با عجله گفتم: خب بده ببینم. گفت هنوز خودم ندیده ام! راستش می ترسم توی این بحبوحه عملیات ،آگه عکسش رو ببینم، محبت پدر و فرزندی کار دستم بده و حواسم بره پیشش. نگاهش کردم. چه می توانستم بگویم؟ گفتم: خیلی خب، پس باشه هر وقت خودت دیدی، من هم می بینم." همراهی با رزمندگان در عین حفظ شأن فرماندهی این نکته را باید یکی از ویژگیهای مشترک بسیاری از فرماندهان دوران دفاع مقدس دانست که می تواند برای همه مدیران و مسئولان امروزی هم الگو باشد. یکی از نیروهای لشکر 17 چنین نقل می کند: "توی خط مقدم، داشتم سنگر می کندم. چند ماهی بود مرخصی نرفته بودم. ریش و مویم حسابی بلند شده بود. ناگهان جواد دل آذر با فرمانده لشکر وارد سنگر شدند. زین الدین، قیچی دل آذر را گرفت و همان جا شروع کرد به کوتاه کردن موهام. وقتی تمام شد، در گوش دل آذر چیزی گفت و رفت. بعد دل آذر گفت: "وسایلتو جمع کن. باید بری مرخصی." گفتم: "آخه ..." گفت: "دستور فرمانده لشکره." همچنین نقل می کنند که چند شب در لشکر 17، ظرف های شام را کسی مخفیانه می شست تا اینکه متوجه شدند کار مهدی زین الدین است. پس از آنکه دستش رو شد، گفت: "من روزها نمی رسم کمکتون کنم؛ پس ظرف های شب با من." رعایت زندگی ساده و به دور از تشریفات همسر شهید نقل می کند که: "خرید عقدمان یک حلقه نهصد تومانی بود برای من. همین و بس. بعد از عقد، رفتیم حرم حضرت معصومه. بعدش هم گلزار شهدا. شب هم شام خانه ما بود. صبح زود مهدی برگشت جبهه." و این نیز حکایت دیگری از زبان همسر بزرگوار شهید است: "خواهرش برایش پیراهن فرستاده بود. من هم یک شلوار خریدم تا وقتی از منطقه آمد، با هم بپوشد. لباس ها را که دید، گفت: "تو این شرایط جنگی، وابسته م می کنین به دنیا." گفتم: "آخه یه وقتایی نباید به دنیای ماهام سر بزنی؟" بالاخره پوشید. وقتی آمد، دوباره همان لباس های کهنه تنش بود. چیزی نپرسیدم. خودش گفت: "یکی از بچه های سپاه، عقدش بود؛ لباس درست و حسابی نداشت." همراهی با خانواده و همسر با وجود همه مسؤولیت ها در این باره نیز به بیان سه خاطره شیرین از زبان همسر مکرم شهید مهدی زین الدین می پردازیم و این گفتار را به پایان می آوریم: "همه دور تا دور سفره نشسته بودیم؛ پدر و مادر مهدی، خواهر و برادرش. من رفتم توی آشپزخانه چیزی بیاورم. وقتی آمدم، دیدم همه نصف غذایشان را خورده اند، ولی مهدی دست به غذایش نزده تا من بیایم." "ظرف های شام، دو تا بشقاب و لیوان بود و یک قابلمه. رفتم برای شُستنشان. گفت: "انتخاب کن. یا تو بشور، من آب بکشم؛ یا من می شورم، تو آب بکش." گفتم: "مگه چقدر ظرف هست؟" گفت: "هر چی که هس. انتخاب کن." "گاهی یک حدیث، یا جمله قصار و قشنگ که پیدا می کرد، با ماژیک می نوشت روی کاغذ و می زد به دیوار. بعد راجع بهش با هم حرف می زدیم. هرکدام، هر چه فهمیده بودیم می گفتیم و جمله می ماند روی دیوار و توی ذهنمان."/خبرگزاری فارس