مجله دیده بان در آخرین شماره اش که چاپ شد، پرونده مفصلی را در ارتباط با «پاپ استار» های موسیقی بعد از انقلاب کار کرده و در کنار آن با ستاره این روزهای موسیقی پاپ، حامد همایون هم مصاحبه مفصلی انجام داده است. در ابتدای این پرونده که قریب به بیست صفحه از مجله را در بر می گیرد، «آرش نصیری» سردبیر ... حامد همایون (عکاس: کورش جوان) موسیقی ایرانیان: مجله دیده بان در آخرین شماره اش که چاپ شد، پرونده مفصلی را در ارتباط با «پاپ استار» های موسیقی بعد از انقلاب کار کرده و در کنار آن با ستاره این روزهای موسیقی پاپ، حامد همایون هم مصاحبه مفصلی انجام داده است. در ابتدای این پرونده که قریب به بیست صفحه از مجله را در بر می گیرد، «آرش نصیری» سردبیر این مجله، یادداشتی نوشته است درباره همه ستاره های پاپ بعد از انقلاب و پس از آن داستان موفقیت و ستاره شدن رضا صادقی، فرزاد فرزین، بنیامین بهادری، احسان خواجه امیری و سیروان خسروی از زبان خودشان نوشته شده است و بعد مصاحبه ای با محسن رجب پور انجام شده که با عنوان «سایمون موسیقی ایران» چاپ شد و در پایان هم مصاحبه مفصلی با حامد همایون انجام شده که اولین مصاحبه این ستاره تازه موسیقی پاپ است. آرش نصیری در مقدمه این مصاحبه نوشته است: «وقتی گفت پانزده سال مدرس آواز بود خیالم راحت شد. خیلی خوب است کسی به موفقیت برسد که حق اش باشد. حامد سال ها به موسیقی عشق ورزید و تلاش و مطالعه و تجربه کرد و در کنارش، در خانواده ای تحصیل کرده، تحصیل اش را هم فراموش نکرد و تا مقطع فوق لیسانس درس خواند. او این استایلش در خواندن را رایگان و اتفاقی به دست نیاورده است. تلاش کرد و تلاش کرد و وقتی با واسطه ی سامان امامی آهنگساز و نوازنده به محسن رجب پور معرفی شد، آنقدر توانایی و دانش داشت که این تهیه کننده باسابقه و باتجربه بگوید با او زبان مشترک داشته است. حامد با این توانایی و پیشینه، خودش را دربست در اختیار تجربه های ستاره سازمحسن رجب پور و تیم اتاق فکر ترانه شرقی قرار داد تا به یک باره پر بگیرد و بشود حامد همایون!» بخشهایی از این مصاحبه را در ادامه می توانید از سایت «موسیقی ایرانیان» دنبال کنید. شما از شهر ادب و هنر، شیراز برخاستی. چه چیزی از اول شما را به سمت هنر کشاند؛ شعر، موسیقی یا...؟ من از موقعی که یادم هست می خواندم و از همان کودکی عاشق موسیقی بودم. اینکه چرا این اتفاق افتاد را دقیق نمی دانم ولی فکر می کنم بخش مهم آن ارثی است چون هم پدرم صدا دارند و می خواندند و هم برادران و خواهرم صدای خوبی دارند. یعنی از ابتدا علاقه مند بودی؟ آنها استعدادش را دارند اما من واقعا علاقه مند و پیگیر بودم و همانطوری که گفتم از سن خیلی کم ترانه را می نوشتم و از حفظ می خواندم. یادت هست که اولین آهنگی که حفط کردی و در یک جمع خواندی چه بود؟ بله. یادم هست. وقتی که آمادگی و پیش دبستانی می رفتم این ترانه آقای شماعی زاده را حفط کرده بودم و می خواندم: «آره هر بار خواستم، بگم که دوستت دارم..». همیشه هم در مدرسه تکخوان گروه سرود بودم. سر صف، توی کلاس، آخر کلاس های ادبیات و همه جا که از من می خواستند می خواندم. صدایت هم خوب بود؟ یادم نیست که صدایم آن موقع چه جور صدایی بود اما همه جا می خواندم و یادم هست که همه جا مورد اقبال بود. بعدا پسرخاله ام هم با من پیانو می زد و می خواندم. از دوره دبیرستان هم گیتار می زدم و می خواندم. پیش چه کسی گیتار را یاد گرفته بودی؟ آنجا استادی در شیراز داریم که استاد بزرگی هستند به نام آقای مرشد. من پیش ایشان رفتم که گیتار یاد بگیرم اما ایشان از من تست گرفتند و گفتند برو بخون. البته چون ساز خریده بودم همینطوری پیش خودم تمرین می کردم. سال دوم دبیرستان که بودم سلفژ را پیش آقای کورش میری یاد گرفتم. ایشان الان دکترای موسیقی گرفتند و در تهران رهبر ارکستر هستند. آن موقع ایشان در یک آموزشگاه در شیراز سلفژ درس می داد و من پوتزولی یک و دو را پیش ایشان پاس کردم. چون سلفژ خوبی داشتم ساز را هم پیش خودم در حدی که به خواندنم کمک کند یاد گرفتم. اول گیتار زدم و بعد از یک مدتی پیانو زدم و در کنارشان آواز را هم کار می کردم. از همان اول هم گرایشت به سمت کلاسیک و پاپ کلاسیک بود؟ گرایش و علاقه من به موسیقی به خاطر موسیقی پاپ شروع شد اما در یک برهه ای به خاطر جو موسیقی که به خاطر تمایل به موسیقی جز و کلاسیک وجود داشت، من هم روی همان موج حرکت کردم و موسیقی کلاسیک یاد گرفتم. یک مدت آواز کلاسیک تمرین کردم و روی نت آواز اپرایی می خواندم و بعد از یک مدت که دوره هارمونی و سلفژ و کنترپوان را گذراندم، به پیشنهاد چند نفر از دوستانم شروع کردم به تدریس در آموزشگاهها. شش سال هم به صورت جدی در آموزشگاههای معتبر درس دادم و مدرک مربیگری آواز را هم دارم. پس در واقع در موسیقی حرفه ای شدی؟ در موسیقی که هیچوقت نمی شود گفت که من حرفه ای شده ام چون واقعا موسیقی انتها ندارد. البته من به صورت حرفه ای موسیقی را دنبال می کنم و همیشه در حال کار و مطالعه هستم و اساسا فیلد مطالعه ای من هم در موسیقی است. اینکه آواز درس دادم و هارمونی و کنترپوان میدانم خیلی به من کمک کرده است. بعضی وقت ها که ذهن خسته می شود و آدم حس تکرار شدن می کند اگر دانش کار را هم داشته باشد، این علم می تواند به او کمک کند تا از شاخه های دیگری وارد این قصه شود. آن موقع که در آموزشگاهها سلفژ و آواز درس می دادی خواننده مورد علاقه ات چه کسی بود؟ من بسیاری از کارهای خوانندگان موسیقی ایران را دوست دارم اما هیچوقت هیچ خواننده ایرانی خواننده مورد علاقه ام نبوده. اسطوره آواز من سلین دیون بود و همیشه کارهای ایشان را دنبال می کردم. همچنین کریس دی برگ را به واسطه آواز نرم و راحتی که همیشه می خواند خیلی دوست داشتم و سعی می کردم متن ترانه هایش را بنویسم و ترجمه کنم و یاد بگیرم. خودت هم می خواندی؟ بله. انگلیسی هم زیاد تمرین می کنم و می خوانم. در چه رشته ای تحصیل کردی؟ من فوق لیسانس آبیاری و زهکشی از دانشگاه شیراز دارم. با توجه به اینکه گفتی از کودکی موسیقی را دنبال کردی، چه شد که نرفتی موسیقی بخوانی؟ این همان کشمکشی است که همه در خانواده دارند. من در مدرسه همیشه جزو شاگردهای خوب و تقریبا همیشه شاگرد اول بودم. حتی در دبیرستان هم در دبیرستانی درس خواندم که بهترین دبیرستان بود. یعنی این دبیرستان ورودی داشت و شاید بیشتر از 15 نفر نمی گرفت و من ورودی را قبول شدم و رفتم. درسم همیشه خوب بود و خانوادگی از لحاظ تحصیلی خوب هستیم. برادر بزرگم آمریکا است و برادر بعد از ایشان هم یکی از نابغه های ریاضی است و همین الان در موسسه های معتبر درس می دهد. من هم درسم خوب بود اما یک چیزی همیشه مرا به سمت موسیقی می کشاند. یک چیز عجیب و غریب. هر جایی هم که می خواستم به سمت دیگری بروم باز برمیگشتم به سمت موسیقی. و به اصرار خانواده رفتی رشته مهندسی کشاورزی خواندی؟ به اصرار خانواده نبود. این شکل روتین کار بود که همه باید می رفتند مهندس یا دکتر می شدند. ضمن اینکه آن موقعی که من می خواستم وارد دانشگاه شوم، دانشگاه موسیقی اصلا رشته موسیقی غربی نداشت. البته از 18 سالگی که وارد دانشگاه شدم، در همان دانشگاه خیلی اتفاق های خوبی برایم افتاد. اولین سالی که وارد دانشگاه شدم گروه موسیقی داشتیم و اجرا می رفتیم. شاید با همان گروه بالای پنجاه، شصت تا اجرا رفتیم. از همان موقع و در همان حدی که موزیک می دانستیم آهنگ می ساختیم. البته آهنگهایمان دست و پا شکسته بود اما به هرحال باعث تجربه کردنمان می شد و به مرور زمان به ما کمک کرد. البته ما بیشتر آهنگ های دیگران را می خواندیم اما لابهلایش خودمان هم کار می کردیم و تجربه به دست می آوردیم. پس در کنار درس، موسیقی را هم جدی پیگیری می کردی؟ اساتیدم می گفتند اصلا ولش کن. تو همان دنبال موسیقی باش(خنده). زیاد سرک کاس نمی رفتم، البته درسم را هم می خواندم. جالب است که با این وضعیت فوق لیسانس هم خواندی! خانواده ما اینجوری است. همه در این حد را درس می خوانند. یعنی کمتر از فوق لیسانس را تایید نمی کنند؟ (خنده) علاقه اصلی من موسیقی بود و الان، با توجه به اینکه همیشه تمرکزم موسیقی بود، مهندس خوبی نیستم و اصولا آدم فنی هم نیستم. اعتراف می کنم. بعد از فوق لیسانس هم که رفتی سربازی. چه زمانی به صورت حرفه ای اولین آهنگ را ساختی؟ علاقه ام به موسیقی وقتی خیلی جدیتر شد که شروع کردم به تدریس. وقتی هم که شما می خواهید درس بدهید باید دایره اطلاعاتتان را خیلی وسیع کنید. من همیشه کتاب میخواندم اما وقتی قرار شد درس بدهم به شدت هرچه بیشتر کتاب می خواندم. اوریجینال کتاب تکنیک جهانی آواز نوشته لارابرانیک آندرسن را تهیه کردم چون می دیدم ترجمهاش آنطوری که باید مرا ارضا نمی کند. بعد اتودش را پیدا کردم. تقریبا هم اتودهای آواز دانشگاه برکلی را از طریق ebook گرفتم. یک آموزشگاه در شیراز بود که به ما کمک می کرد این کار را انجام بدهیم. تکتک تمرینات این ها را انجام دادم. کتاب صدای خود را آزاد کنید نوشته راجر لاو را که یکی از بزرگترین اساتید و خواننده های بزرگ دنیاست را خواندم. کتاب تجربیات ایشان را خواندم. وقتی می خواستم تدریس را شروع کنم کتاب تاریخ موسیقی را شاید 15 بار خواندم. اول خیلی نمی فهمیدم و برای کسی که می خواهد شروع کند سخت است اما وقتی ساز اضافه شد و هارمونی را یاد گرفتم کمکم توانستم یاد بگیرم. یعنی فوکوسم در موسیقی اینطور بود که بخش علمی را با مطالعه جلو می بردم. به جز این کلاس ها که گفتی کلاس دیگری نرفتی؟ رفتم. مثلا کلاس ها و دوره هایی در شیراز می گذاشتند که می رفتم. مثلا دوره دوهفته ای کنترپوان. کلاس ها و دوره های اینجوری رفتم اما اینکه بگویم مداوم کلاس رفتم و شاگرد کسی هستم نه. وقتی می گویند یک نفر شاگرد فلانی بوده که در مکتب آن استاد یکسالونیم، دو سال در محضر آن استاد بوده باشد. من واقعا در محضر استادی نرفتم که اینجوری کامل استفاده کنم. به واسطه کنجکاوی جاهایی سرک کشیده بودم اما کامل نه. اولین بار کی یک آهنگ را در فضای مجازی منتشر کردی؟ خاطرم نیست که دقیقا کی بود. من چون درس می دادم خواستم چیزی بخوانم که یک اتود برای شاگردهایم داشته باشم و حدود هفت، هشت سال پیش اولین قطعات را منتشر کردم. کارهای دیگری هم که کردم به نوعی مانور آوازی بود. اولین آهنگت کار چه کسی بود؟ اولین آهنگم ساخته خودم نبود. اسمش بود عروس آرزوها که ملودیاش را حسین ترصد ساخته بود و شعرش را هم کریم لکزاده عزیز که الان دکتر ادبیات شده و استاد دانشگاه است. البته این آهنگ و آهنگ های بعد از آن شنیده نشد. پیش از این دوره اخیر چند آهنگ منتشر کرده بودی؟ فکر می کنم هفت، هشت تا آهنگ می شد. در یک مقطعی تصمیم گرفته بودم که یک آلبوم منتشر کنم. مجوزش را هم گرفته بودیم اما خیلی اذیت شدیم و منتشر نشد. این اواخر و قبل از آشنایی با آقای رجبپور هم چند تا تکترک منتشر کردم که ترک های جدیتری بود. اجرای صحنه ای هم داشتی؟ اجرا هم کم و بیش داشتم اما از وقتی که آشنا شدم با ترانه شرقی، ذهنیتم نسبت به موسیقی ریست شد. با آقای رجبپور چطوری آشنا شدی؟ من و سامان امامی، که الان تنظیم کارهای مرا انجام می دهد از طریق اینستاگرام با هم آشنا شدیم و بعد سامان مرا به آقای رجبپور معرفی کرد. با سامان رفتیم پیش آقای رجبپور و من برایش زنده خواندم. چند تا کار برایش خواندم و بعد ایشان در یک جلسه دو ساعته با من در مورد جامعه شناسی موسیقی، اقتصاد هنر و اینکه سبک و سیاق یک نفر چگونه می تواند به سمت مردم حرکت کند با من حرف زدند. بعد ایشان از من خواستند براساس دستهربندی که ایشان آنجا برایم انجام دادند اگر می توانم کاری را تولید کنیم. از آنجا همکاریمان شروع شد. این موارد را همان روز برایم نوشتند و اینها شد سرمشق ساخت و کار کردن. من لاین به لاین آن نوشته را از حفظ هستم و به نوعی دستور و مدل کاری من در ملودیسازی و نگاهم به مخاطب است. یعنی چه از انتخاب شعر و چه از مدل ملودی ها از این دستورالعمل استفاده می کنم. ایشان به من جرات دادند که لحن خاص خودم را داشته باشم و کلا مدل کارم تغییر کرد. الان سیستم کاری ما این است که وقتی کاری را تولید می کنیم اتاق فکر داریم و آقای رجبپور به نوعی رفع اشکال می کنند. ترک هایی مثل چتر خیس که مورد استقبال مردم قرار گرفته حاصل یک کار گروهی است و من مجری آن هستم. آثار شما را علاوه بر رسانه ها و سایت های داخلی، سایت ها و رسانه های خارج از کشور که غالیا هم سو، هم نظر و مجاز نیستند هم می گذارند. شما چطور اجازه می دهید که چنین اتفاقی بیافتد؟ من نه علاقه دارم که چنین اتفاقی بیافتد و نه با آنها کوچکترین ارتباطی دارم. از آنجایی که صاحب آثاری که من تولید کردم شرکت ترانه شرقی است، می دانم این شرکت هر اقدامی که لازم باشد را برای احقاق حق انجام خواهد داد. شخصا هیچ علاقه ای ندارم که هیچ مرجع غیرمجازی از کار من بهره برداری و از آن به نفع خودش استفاده کند. تو همین چند وقت پیش تیتراژ برنامه فرمول یک را اجرا کردی. همکاری با علی ضیاء چگونه اتفاق افتاد؟ دقیقا نمی دانم. فکر می کنم تهیه کننده برنامه یا آقای علی ضیاء به آقای رجب پور پیشنهاد کردند و این پیشنهاد به دست من و سامان رسید و ما هم این تیتراژ را بنابر سفارشی که داشتیم و المان هایی که مورد نیاز تهیه کننده بود کار کردیم. طبیعتا این قطعه براساس استانداردهای تلویزیون تهیه شده است. فیدبک این قطعه چطور بود؟ آیا علاقمندان شما کار را دوست داشتند؟ خدا را شکر بله. به نظر می رسد بازتاب خوبی داشت. در خبرها آمده بود که یکی از گزینه ها برای فیلم سنتوری دو آقای مهرجویی و خواندن به جای محسن چاوشی شما هستی. این شایعه درست است؟ من خبر ندارم و تا جایی که می دانم آقای رجب پور هم در جریان چنین چیزی نیست. شاید این نتیجه تحقیق و نظرات تیم دستیاران استاد مهرجویی باشد. آخرین سوال. اولین کنسرتت کی خواهد بود؟ اولین کنسرت من در جشنواره موسیقی فجر است. این یک خبر داغ است و اولین بار است که دارم می گویم. مصاحبه کامل «حامد همایون» را می توانید در اخرین شماره مجله دیده بان بخوانید. منبع: دیده بان برچسب آرش نصیریحامد همایونمجله دیده بانمحسن رجب پور