در حال حاضر درباره مرگ مشکوک «سورنا شیم» خبرنگار پرس تی وی در ترکیه درحال نوشتن رمان هستم که دوسوم آن تاکنون نوشته شده و فعلا امپراطوری دوزخ اسم اولیه اش است. به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی شیرازه، استان فارس که از دیرباز در عرصه های مختلف جایگاه والایی داشته است در حال حاضر همچنان در حوزه هنر و ادبیات در قله قرار داد و افراد صاحب نام این دیار ادب پرور آثار فاخری را تقدیم فرهنگ، ادب و هنر ایران اسلامی کرده اند. «بیژن کیا» یکی از نویسندگان متبحر شیرازی است که در سال 1347 پا به عرصه وجود گذاشت و از سال 67 فعالیت های فرهنگی و هنری خود را در زادگاه خویش آغاز کرد. وی کارشناس فرهنگی دانشگاه شیراز است اما درعین حال بنا به استعداد و دغدغه ای که دار در حوزه های فیلمسازی، فیلمنامه نویسی، داستان نویسی و نمایشنامه نویسی نیز آثار ماندگاری را برجای گذاشته است که عمده آثار وی در زمینه های اجتماعی، دفاع مقدس، ادبیات انقلاب اسلامی و ادبیات پایداری است. کیا کتاب هایی از جمله کتاب پروانه سفید، مردیل، مارش نظامی در راه بیمارستان، یاسریاسر احمد، پرواز ناتمام، مرد خاکستری، هدیه تولد بابا، مجموعه هشت جلدی آثار سرداران شهید استان فارس به رشته تحریر درآورده است و نویسنده داستان هایی با موضوع دفاع مقدس با عنوان تاکسی، هدیه تولد بابا و باران خاکستری می باشد. همچنین رمان سمفونی آتش، امین الله: برداشت آزاد از زندگینامه شهید حمیدرضا ابوالاحراری، پوتین عراقی: برداشت آزاد از زندگی نامه شهید عباسعلی خادمی، آدمخوار، رمان هفت و سیزده دقیقه با موضوع سازمان مجاهدین خلق و ترورهای اوایل انقلاب را نگارش کرده است. کیا مقالاتی با موضوع مهندسی فرهنگ یا مهندسی فرهنگی و صنایع دستی و توسعه فرهنگ را در مجلات علمی چاپ کرده است. این نویسنده موفق شیرازی نفر دوم جشنواره سراسری مردان سرزمین من در 1384، برگزیده جایزه ادبی یوسف، رسول آفتاب و دوازدهمین دوره کتاب سال دفاع مقدس بوده است. وی همچنین موفق به دریافت لوح تقدیر و کسب مقام دوم از جشنواره بین الملی «سلام بر نصرالله» بخاطر نگارش داستان «نصرالله...نصرالله» شده است. وی معتقد است نویسنده ای که بدون تحقیق و تجربه وارد فضای ادبیات پایداری شود به طور قطع ناکام می ماند و توفیقی در بازسازی و روایت صحنه های جاندار و حقیقی دفاع مقدس به دست نمی آورد و با این اعتقاد همواره تلاش کرده است تا برای خلق هریک از آثار خویش مطالعه کند و اطلاعات لازم را به دست آورد. این نویسنده دفاع مقدس که دومین مهمان نشست خبری بسیج رسانه فارس به بهانه جشنواره مطبوعات و دفاع مقدس شده بود در جمع خبرنگاران گفت: جشنواره مطبوعات و رسانه در حوزه دفاع مقدس برای اولین بار است که برگزار می شود و امیدوارم آثار برگزیده چاپ شود و به تولید برسد. کیا اینکه آثار برگزیده جشنواره ها به تولید نمی رسد را یک نقطه ضعف دانست و افزود: باید آثار برگزیده جشنواره ها چاپ و حتی ترجمه شود و یک نسخه از آن را برای رایزن های فرهنگی ایران در سراسر دنیا بفرستیم تا ضریب نفوذ افزایش یابد. وی با بیان اینکه وقتی داستان می نویسم مانند همه هنرمندانی که دست به آفرینش هنری می زنند کل دنیایم تغییر می کند و در ذهن و قلب خود از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب حرکت می کنم، خاطرنشان کرد: با فضای هنری به ویژه در عرصه های فیلم نامه نویسی از سال 67 با حضور در انجمن سینمای جوان برخورد مستقیم پیداکردم. کیا با بیان اینکه در سال های 69 تا 72 چند فیلم کوتاه 8میلیمتری کار کردم، گفت: یکی از فیلمنامه هایم در سال 70 مقام برگزیده کشوری را کسب کرد و در کتاب «پروانه سفید» که مجموعه فیلم نامه های برگزیده سال 70 بود، چاپ شد و در سال 73 نیز فیلمنامه «دیروز امروز و فردا» برگزیده کشوری شد. مدرس فیلمنامه نویسی انجمن سینمای جوان به مشکلات کار در سینما اشاره و تصریح کرد: به دلیل اینکه در سینما کار جمعی است و مقتضیات خاص خودش و محدودیت ها و تنگناهایی دارد به ادبیات رو آوردم و هرچند از فیلمسازی فاصله گرفتم اما با دوستان فیلمساز ارتباط دارم و می بینم که در سینما هنوز تنگناها و مشکلاتی وجود دارد. دبیر جشنواره فیلم سکانس بیداری بسیج هنرمندان فارس با تصریح اینکه شاید تحمل من کم بود و نتوانستم همه مشکلات عرصه فیلم سازی را تحمل کنم، گفت: در سال 73 چرخشی در آثار من ایجاد شد و از کار فیلمسازی وارد کار ادبیات شدم و در همین سال اولین تجربه جدی داستان نویسی را با داستان کوتاهی که در نشریه جوانان چاپ شد داشتم. کیا با بیان اینکه سال 76 با تشکیل بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس یک فضای خوبی برای تولید آثار با مضمون دفاع مقدس ایجاد شد، عنوان کرد: عنوان اولین کتابم در عرصه ادبیات پایداری «مردیل» بود. این کتاب که از سوی کنگره سرداران و چهارده هزار شهید استان فارس به مناسبت گرامیداشت یاد و خاطره شهید طمراس چگینی منتشر شد به شرح خاطراتی از بردار، خواهر، مادر، بستگان، دوستان و همرزمان این شهید اختصاص دارد که این خاطرات در قالب داستان روایت شده و با شعری در رثای شهید به پایان می رسد. عنوان «مردیل» هم مرد یَل خوانده می شود و هم می تواند مخفف مرد ایل باشد زیرا شهید چگینی از عشایر بودند. وی خاطرنشان کرد: پس از چاپ «مردیل» متوجه شدم پتانسیل زیادی در عرصه دفاع مقدس و ادبیات پایداری وجود دارد که تا حد زیادی نهفته است بنابراین کار را ادامه دادم و کتاب بعدی من «احمد احمد یاسر» بود که در دوازدهمین جشنواره دفاع مقدس در سال 82 برگزیده شد. کیا درمورد کتاب بعدی خود با عنوان «مارش نظامی در راهرو بیمارستان» توضیح داد: از اینجا چرخشی در آثارم ایجاد شد به گونه ای که فضا هنوز فضای دفاع مقدس و پایداری است اما با اولین داستان هایی روبرو می شویم که ضمن بیان فضای دفاع مقدس اما مکان جغرافیایی آن ایران نیست و ممکن است در یک بیمارستان در یک آلمان و یا در یک کشور دیگر باشد به عبارتی انعکاس دفاع مقدس را در تاریخ معاصر خود بررسی می کنیم که ببینیم این موج تا کجاها حرکت کرده است. وی با اشاره به اتفاقاتی که در سطح منطقه و جهان رخ داده است، گفت: بخشی از اتفاقات یک جامعه وسیع تر به ویژه در منطقه و جهان اسلام متاثر از بحث دفاع مقدس و انقلاب اسلامی ایران است بنابراین سعی کردم رویکرد نوتری را مدنظر قرار دهم و تلاش کنم ادبیات پایداری را در مرزهای جغرافیایی و تاریخی منجمد و محدود به هشت سال نکنم. کیا که ارائه دهنده طرح پیشنهادی باشگاه سینمایی هفت بوده است با اشاره به حادثه یازده سپتامبر یادآور شد: پس از این حادثه، اربان رسانه غربی آن را در همان مرزها و حیطه خود نگه نداشتند بلکه از ابزار رسانه به بهترین و دقیق ترین شکل استفاده کردند و بلافاصله با یک حجم بسیار زیاد از فعالیت های رسانه ای و با موجی از فیلم های سینمایی روبرو شدیم از جمله اینکه با فاصله کمی فیلم WTO از الیور استون تولید می شود یا فیلمی که با محوریت حادثه یازده سپتامبر، یازده داستان دارد ساخته می شود. عضو شورای مرکزی بررسی فیلمنامه حوزه هنری فارس با بیان اینکه در شیراز کتابی به نام «آبی ماوراء بحار» با موضوع حادثه یازده سپتامبر نوشته می شود که نویسنده آن همشهری ما بوده و اکنون در آمریکاست، این سوال را مطرح کرد که ببینید ضریب نفوذ تا کجاست؟! وی با اشاره به اتفاقی که در نیویورک افتاده و در شیراز راجع به آن کتاب نوشته می شود، این پرسش ها را مطرح کرد که آیا نباید ما بتوانیم در زمینه اتفاقاتی که برای ما افتاده کار کنیم تا انعکاس جهانی پیدا کند؟ یا اینکه باید بنشینیم و فقط برای هم درد دل کنیم؟ آیا نباید یک انعکاس جهانی و تصویر واقعی از ما ارئه شود؛ از آنچه که بودیم و هستیم و اتفاقاتی که برای ما افتاده است را نشان دهیم و کارهایمان را گسترش دهیم؟ ضریب نفوذ ما چقدر است؟ آیا توانسته ایم حتی تا کشور همسایه کارهایمان را نفوذ دهیم؟ مسئول انجمن فیلم بسیج هنرمندان فارس تاکید کرد: اگر می خواهیم جهان نسبت به ما شناختی پیدا کند و ما را بشناسد، باید بتوانیم با جهان حرف بزنیم که دو شرط دارد یکی اینکه مخاطب را بشناسیم و با مخاطب شناسی ببینیم با چه زبانی باید با مخاطب صحبت کرد و دوم باید به فکر قدرت اثر هنری خود باشیم که بحث کیفیت مطرح می شود. کیا حضور نداشتن آثار و تولیدات ایرانی در عرصه جهانی را یک نقطه ضعف دانست و گفت: پتانسیل جهانی شدن آثار به شدت وجود دارد و باید به گونه ای کار کنیم که یک اثر بتواند قابلیت ترجمه پیدا کند و بحث کمیت و کیفیت را باهم ارتقاء دهیم نه اینکه سازمانی فرهنگی رسالتش فقط این باشد که کتاب هایی را تولید کند سپس دپو شود. وی در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه چکیده دفاع مقدس چیست و چه چیزی دفاع مقدس را دفاع مقدس کرد، گفت: دفاع مقدس چیزی جز انگیزه های اخلاقی، انسانی و دینی نبوده است. مسئول انجمن داستان بسیج هنرمندان فارس مژده چاپ کتاب «وینسنس و گرگ خندان» را داد که انتشارات سوره مهر در آینده نزدیک آن را چاپ می کند و راجع به آن گفت: ریشه اصلی این داستان به حادثه ای در تاریخ دفاع مقدس ما برمی گردد اما فضای جغرافیایی کاملا متفاوتی دارد. ناو جنگی فوق پیشرفته وینسنس آمریکا به یک هواپیمای مسافربری در دالان بین المللی حمله می کند و مدعی می شود که اشتباه محاسباتی بوده است اما وقتی ساختار فنی ناو را بررسی می کنید، می بینید که ناو یک ابر ناو است و چند ده هزار عملیات را می تواند مدیریت کند بنابراین ابهامی ایجاد می شود که چطور نمی تواند یک هواپیمای مسافربری را از هواپیمای جنگی تشخیص دهد؟! داستان کتاب در کانادا و آمریکا اتفاق می افتد و یک خبرنگار برایش سوال ایجاد می شود که چطور ناو وینسنس نتوانست هواپیمای مسافربری را شناسایی کند؟ آیا مشکل فنی بود؟آیا خطای انسانی بود و آیا عمد بود؟ که این سوال زمینه کشف حقایق تازه ای می شود و داستان کتاب را شکل می دهد. کیا بحث فرهنگ پایداری و دفاع مقدس ما بسیار فراتر از این حرف هاست. نوع برخورد ما بسیار مهم است. ممکن است موقعی فیلمنامه ای را با دلسوزی بنویسیم از جانباز شیمیایی که مدت ها در خانه بستری است و شرایط خوبی ندارد اما یادمان می رود اکنون عده ای متاثر از حرکت این جانباز شیمیایی کسانی در عراق و سوریه از حرم های اهل بیت(ع) دفاع می کنند. این جانباز شیمایی این جاست اما انعکاس حرکت او را در جاهای دیگر می بینیم و چرا ما این نکات را نمی بینیم. تا چند سال گذشته در الجزیره بحث تشیع را نداشتیم اما اکنون به تشیع گرایش پیدا کرده اند. مدیر فرهنگی باید دیدگاه استراتژیک و راهبردی داشته باشد و نباید هنر و ادبیات پایداری و دفاع مقدس را فریز کند در یک پک مکانی و زمانی هشت 8سال دفاع مقدس در مرزهای ایران. کتاب هایی با این مشخصات زمانی و مکانی هم ارزشمند هستند اما ممکن است رفتار منِ مدیر فرهنگی و هنرمند ضرر بزند و مخاطب ما ازاین آثار اشباع شودو کششی به آن نشان ندهد نباید به روزمرگی عادت کرد در اتفاق بوسنی هرزگوین هم در مجلسه سوره یک عکسی روی جلد دارد که یک مدافع بوسنیایی با چشمان آبی و موهای روشن یک سربند دقیقا عین سربند رزمندگان ما دارد که این نشان دهنده حرکتی است که دارد اتفاق می افتد اما مدیر فرهنگی و هنرمند ما ممکن است این حرکت را نبیند. اگر نگاه ها سطحی باشد شکننده است و کارها به سمت تکراری شدن و در نتیجه دپو شدن کتاب ها پیش می رود. باید فضایی ایجاد کنیم که اصحاب رسانه مطالبات جدیدی از مدیران و فضاهای فرهنگی داشته باشند و فضایی ایجاد شود که حرف های نویی زده شود و باید توجه کنیم که اکنون فرهنگ جهانی در چه وضعیتی قرار دارد و چه نیازهایی وجود داد. هیلاری کلینتون کتابی دارد به نام انتخاب سخت که در آنجا عنوان می کند که مجبور شدیم جریان های تکفیری را تغذیه و تقویت کنیم. ویکی لیکس هم می گوید سازمان CIA پروژه ای به نام لانه زنبور دارد که گروهک های تروریستی را تقویت می کنند. هنرمند و فرد رسانه ای کشور ما باید رصد کند که چه استحاله هایی در جهان اتفاق می افتد.اما همه ما به شدت دچار روزمرگی شده ایم. این شرایط دست و پاگیر برای همه ما هست و کتاب «وینسنس و گرگ خندان و کتاب «آدمخوار» چندین سال است که در پیچ و خم بروکراسی اداری برای چاپ گیر کرده است و چون قرارداد بسته شده من فقط می توانم داستانم را در وبلاگم قرار می دهم. شارلی ابدو کاریکاتور موهن را می کشد و من هم جشنی برای یک نفر را می نویسم و آن کاریکاتوریست استعفا می دهد و اسم و مشخصاتش در داستان است. در این شرایط ما خودمان بخشی از شرایط هستیم که می توانیم بخشی از آن را تغییر دهیم. از فضای مجازی استفاده و بازخوردهای کتاب هایم را می گیرم و متوقف نمی شوم و اینکه فلان نهاد مرا حمایت نمی کند و تاخیر در چاپ کتاب ها باعث نمی شود که من متوقف شوم. دو اتفاق افتاد که اتفاقات خوبی بود یکی بحث اینکه ما توانستیم فضایی ایجاد کنیم که در برخی از کارگاه ها و دوره های آموزشی که در سطح شهر برگزار شد یک سری نویسنده های جوان را شناسایی کنیم و یک موجی در حال شکل گیری است. بادوره های آموزشی که برپا شده اخیرا من امروز این نوید را به مناسبت روز خبرگار به شما می دهم که به زودی با نسل جدید داستان نویس های شیراز و فارس روبرو خواهید شد و نسلی که تکنیک را می شناسد، می داند چگونه محتوا را با تکنیک آغشته کند و نسلی که این دغدغه را دارد که بتواند حرف خود را در گستره های وسیع تر اشل های بزرگتر بزند و تنها به مقام اوردن در جشنواره ها اکتفا نکند جشنواره مانند یک بچه کوچک جلو کامپیوتر است که هر سال یک سری آثار بالا می آید و دوباره ریست می شود وقتی آثار توهین آمیز در جبهه رسانه ای دشمن تولید می شود ما ناراحت می شویم و می دانیم هیچگاه فرهنگ ما به شکلی که معرفی شده نبوده است ولی کاری انجام نمی دهیم و فقط صرفا ناراحت می شویم. تولید آثار با کیفیت بالا و ترجمه آن که بتواند بر مخاطب داخلی تاثیر بگذارد و با مخاطب خارج از کشور ارتباط برقرار کند، راهکار برون رفت از این ناراحتی ها و معرفی فرهنگ حقیقی ما است. جشنواره ها مثل این هم می توانند همین رویکرد را داشته باشند. چه اشکالی دارد که بخش های عمده ای از این کارها ترجمه شود. در همین نشریات و سایت ها گذاشته شود. بتوانیم برای رایزن های فرهنگی یک نسخه از کتابی که تولید کرده ایم را بفرستیم تا داشته باشند و اشل ها را بزرگتر کنیم. برای هنرمندان فرصت های مطالعاتی و بحث آموزش داشته باشند. چه اشکالی دارد که بروند و فضاهای دیگر را تجربه کنند و برگردند.چرا این فضا وجود ندارد. چرا فضای دانشگاهی وارد عرصه تولید نمی شود و چرا رمان نویس در فضای دانشگاهی دعوت نمی شود. در پاسخ به این سوال خبرنگار شیرازه که ادبیات چگونه بر فرهنگ مردم شیراز تاثیر می گذارد گفت: هرگاه نام شیراز برده می شود در داخل و خارج یادآور نام های حافظ و سعدی است و در فضاهای اسلامی هم بحث سومین حرم اهل بیت(ع) بودن شیراز مطرح می شود یعنی ادبیات حتما بر فرهنگ تاثیر دارد. اشتباهی در کشور رخ داده که فکر کردیم هنر استراتژیک فقط سینماست؛ درست است که سینما هنر استراتژیک است اما خاستگاه آن بیشتر در فضای غرب است چراکه سال ها پیشینه تصویرگری، نقاشی و عکاسی داشته اند و مفاهیم این حوزه برای آنان کاملتر است و ارتباط بیشتری برقرار کرده اند اما ما بیشتر فضای ادبیات غنایی داشتیم درست است که تصویرگری از ایران به غرب رفته است اما بعد از هجوم اعراب تصویرگری ما در محاق می رود و تصویرگری ما در تصاویر و صور خیالی شعر خودش رانشان می دهد درصورتی که غرب شمایل نگاری دارند. چرا آنطور که باید موفق نشده ایم؟ ما در سینما تک فرد تک فرد موفق داریم؛ یک خطای استراتژیک دیگر داریم. ما می خواهیم حرف هایی بزنیم که بخش عمده آن عینی نیست و ممکن است ماورایی باشد یا ذهنیت خیلی در آن وجود داشته باشد بنابراین به ادبیات رو آورده ایم که ریشه آن قبل از اسلام است اولین و قدیمی تریم شعر آریایی شعرهای زردشت است. اولین فضای دینی سروده ها و گادهای زردشت است دومین کار شاپورهای مانی است بنابراین تصویرگری یک مفهومی است که در کنار مفاهیم ادبی قرار می گیرد. هنراستراتژیک ما در اصل ادبیات است که از ان غافل شدیم. هنوز می دانیم که گوته تحت تاثیر حافظ است. هنوز می دانیم فیتز جرالد تحت تاثیر خیام است. هنوز بخش عمده شناخت خارجی ها از ما از روی شناخت ادبیات ما است. یعنی ما را با حافظ و سعدی می شناسند ویکتورهوگو تحت تاثیر سعدی است. نام یکی از روسای جمهور فرانسه سعدی است. هنر استراتژیک ما با توجه به جنس حرفی که می خواهیم بزنیم ادبیات است و درکنار آن می توانیم از تصویر استفاده کنیم و در بحث تولید اثر ادبی باید مدنظرمان باشد و ببینیم چطور می توانیم اثر ادبی تولید کنیم. مشکل اینجاست که ما هیچ چرخه تولید و فکری نداریم که از کجا شروع کنیم و به کجا برسیم. یعنی تفکر راهبردی فرهنگی یا وجود ندارد یا بسیار ضعیف است در کشور ما که باید اصلاح شود. چرخه تولید در کشور نداریم. بخشی از نداشتن چرخه تولید بخاطر کم کاری دانشگاه است. دانشگاه سه رسالت آموزش، نقد و تئوری پردازی دارد یک سوال دارم: تئوری ادبیات انقلاب اسلامی کو؟ نقد آن کو؟ اصول نقد کو؟ و فقط می ماند کارهای آموزش که آن هم در سطح کارها و آثار کلاسیک باقی مانده است. از رسالت های دانشگاه فقط آموزش باقی مانده بد نیست اما کافی هم نیست و باید برای امروز هم کاری کرد. مرحله پیش تولید در ادبیات وجود ندارد در هیچکدام از نهادهای فرهنگی و اجتماعی پیش تولید ندارد. من وقتی روی پروژه خبرنگار پرس تی وی کار می کنم اما هیچ اطلاعاتی وجود ندارد. تولید داریم اما چرخه تولید نداریم. چرخه تولید از مرحله پیش تولید شروع می شود، تولید و چاپ و بازاریابی و توزیع و ارزشیابی و بازخورد گرفتن را شامل می شود. چرخه مرحله پیش تولید ادبیات ما کو؟ برای کتاب وینسنس و گرگ خندان مجبور شدم برم در اتاق های چت سرخپوستان و بومیان آمریکا که بتوانم فرهنگ آن ها را بشناسم و بدانم مراسم قصه خوانی یازده ژوئن چیست؟ دود مقدس از نظر ان ها چیست کلاغ در نزد آنان چه معنایی دارد؟ انتشارات قوی و بین المللی در شیراز داریم اما ضریب نفود آن ها کم است و چرخه تولید نداریم چرا کتاب را به چالش نمی کشیم چرخه تولید ناقص است. در ورزش برنامه نود داریم عرصه فرهنگی و تولید کتاب هم به نود نیاز داریم مردم ما اینطور نبوده که از اول کتابخوان نباشند هم کتاب خوان بودند و هم فرهنگ شفاهی قوی بود فرض می کنیم توزیع و پخش هم قوی شد جای باشگاه خوانندگان کتاب خالی است که بازخورد ها را بگیرد این بازخوردها در مرحله پیش تولید قرار می گیرد و برای اثر بعدی نویسنده خیلی موثر است نشان میدهد این کتاب این قدر خواننده داشته و من می توانم کار م را اصلاح کنم یک قدم جلو بروم. اما اکنون به دلیل نداشتن چرخه تولید یک قدم به جلو می رویم و دوباره یک قدم به عقب برمی گردیم. . چرخه تولید باید شکل بگیرد هم در نهادهای فرهنگی دولتی و هم در غیردولتی و به یک جلسه نقد یا رونمایی اکتفا نشود. درپاسخ به خبرنگاران ممیزی کتاب گریبان ادبیات پایداری هم گرفته است کتاب پرواز ناتمام اسم اولیه اش نامبر وان بود. در فضاهای دانشگاهی امریکا شکل گرفته این رمان و اسم متناسب با آن بود اما در ممیزی رد شد و اسمش تغییر کرد خلبانی که این رمان حول زندگی او شکل گرفته شیرازی است و هنوز زنده هست و نشان فتح را از دستان رهبری دریافت کرده است چرا شما بیژن عاصم را نمیشناسید و او تنها در یک خانه زندگی می کند. آمریکا هنگام کلیه نقاط ضعف سیستم هوایی ما را می دانستند کسانی مثل عاصم آمدند و سیستم جدید دریافت کردند جلسه رونمایی معرفی یا نقدی برگزار نشده برای این اثر و همچین شخصیتی هم در بغل دست ماست واورانمیشناسسم افق دید در عرصه های فرهنگی وسیع نیست و خیلی نزدیک بین شده ایم و این نزدیک بینی کار دستمان می دهد مستندنگاری معمولا قبل از خلق اثر هنری باید رخ دهد ما در این قسمت ضعیف هستیم زمان زیادی از انقلاب و دفاع مقدس گذشته و منابع مستند نگاری ما در حال از دست رفتن هستند با فاصله یک دهه از جنگ با راه اندازی بنیاد حفظ آثار در شیراز سال 76 وارد مستند نگاری شدیم به صورت جدی باید نقاط ضعف را ببینیم تا گام بعد را اصلاح کنیم ما باید یک نگاه راهبردی فرهنگی به بحث هنر وادبیات انقلاب اسلامی وفرهنگ پایداری داشته باشیم جشنواره ها می توانند کمک کنند اما به شرطی که فکراستراتژیک پشت آن باشد و ادامه یابد فقط در مرحله جشنواره متوقف نشود پس از جشنواره باید به تولید و ترجمه و توزیع جهانی فکر شود. اولین گام در حوزه ترجمه آثار حوزه دفاع مقدس برحسب اتفاق رخ داد اما نتیجه خوبی داشت آقای اسپراک من سال 86 اثر« سفر به گرای 270درجه» نوشته احمد دهقان را ترجمه را کرد. علاوه بر ترجمه اثار ما باید ادبیات و سینما را به هم نزدیک کنیم کسی که نویسنده کارگردان و فیلمنامه خودش کار می کند فیلم ها همش تکرار می شود. در حال حاضر درباره مرگ مشکوک سورنا شیم خبرنگار پرس تی وی در ترکیه درحال نوشتن رمان هستم که دوسوم آن تاکنون نوشته شده و فعلا امپراطوری دوزخ اسم اولیه اش است . جرقه و ریشه اصلی ان مرگ مشکوک این خانم خبرنگار جوان است که مقاومت مردم کوبانی را پوشش می داد ایشان دقیقا یک رو ز قبل از حادثه رانندگی توسط مامورین سازمان امنیت ترکیه فرخوانده شده و به ایشان هشدار داده بودند وارد مستند سازی نشدم چون منبع بسیار کم است. کاری به واقعیت که مستند تاریخی است ندارم و رمان را حول این حقیقت که خبرنگاری دنبال حقیقت است شکل می دهم جایزه ادبی یوسف یک جشنواره کشوری است که اختصاصا در عرصه ادبیات و پایداری مقاومت کار می کند، اثر من به نام«خدای دریاها» در این جشنواره حائز رتبه سوم شد. این داستان در مجموعه داستان مرد خاکستری چاپ شده استجشنواره رسول آفتاب هم با موضوع فرهنگ پایداری در ایران و منطقه کار میکند داستان کوتاه « مرد واقعی» من در این جشنواره مقام سوم کشوری را آورد. این داستان به همراه بیش از 20 داستان کوتاه دیگرکه در حوزه بیداری اسلامی و اوضاع منطقه آماده کردم به زودی چاپ میشود نام اولیه ان کار نوشتن آن به اتمام رسیده که کارهای نهایی اش را انجا میدهم امیدوارم که بتواند تا پایان سال به بازار برسد البته پیش بینی تاریخ چاپ خیلی دست ما نیست رمان ادمخوار سه سال تحقیقات آن و سه سال بروکراسی اداری ان برای چاپ طول کشیده اما هنوز چاپ نشده است المپیک هم بود تا الان باید ثمر می داد وقتی از حشنواره های فرهنگی بر می گردیم بهتر است چیزی نگوییم ما نویسنده های خوبی داریم که برای هیچکدام کاری نشده است. انتظار دیده شدن کسانی که در جشنواره ها برای استان افتخار کسب می کنند فقط برای دیده شدن آن افراد نیست بلکه می توان یک جریان برد-برد شکل داد این فرد عضو جامعه است اثرش که جدی گرفته شود فضا برای کنکاش روی اثر ایجاد می شود وکار رشد می کند به ایجاد چرخه تولید کمک می کند نشان می دهد که سازمان های فرهنگی کشور و شهر فعال هستند و اگر اثری مقام می اورد انگیزه بیشتری پیدا می شود که نقاط مثبت و منفی آن درآید ولی آثار حتی به نقد و تحلیل هم کشیده نمی شود.. فضای دانشگاهی در جهان سه ویژگی مهم اموزش نقد و تحلیل کارشناسی و تئوری پردازی داشته باشد در چند دانشگاه رشته ادبیات پایداری داریم اما تئوری پردازی نداریم. به محض اینکه انقلاب بهمن 57 پیروز شد ما سال 59 وارد جنگ شدیم و ادبیات انقلاب ما شکل نگرفت و مستند سازی نشد. برخی رزمندگان یادداشت های روزانه داشتند. مولفه هایی برای ادبیات پایداری وجود دارد و مشخص ترین ویژگی که وجود دارد بعد اخلاقی ان است. یکی از ویژگی که ما را متمایز می کند ما اخلاقی بودن آرمان گرا بودن است و نقطه ضعف ان شعاری بودن است.برمی گردیم به ریشه های اموزشی در دانشگاه این گونه هست که فرم محتوا را میسازد. اما هستی شناسی هم هست. در فضای مدرن، آرمان گرایی وجود ندارد. اما در ادبیات کلاسیک یا پست مدرن و ترانس مدرن آرمان می تواند وجود داشته باشد. بیشتر کارهای پائولو کوییلو همینطور است. کتاب صدو دو کار بعدی من خواهد بود که برگرفته از مدت زمانی است که برج های دوقلو فرو می ریزد. من در قالب این رمان روی قضیه یازده سپتامبرکار کنم و مستندات را می خوانم. من غیر از مردیل و هفت و سیزد دقیقه کار سفارشی نگرفتم. به فکر مخاطب و مانایی اثر هستم. فرصت همه ما محدود است و یک بار فرصت داریم کاری انحام دهیم واقعیت به شکل های مختلف اتفاق می افتد اما حقیقت وحدانیت دارد. با اینکه به هنرمند سفارش غلط دهند به شدت مقاومت می کنم