نشستهای علمی بیستوچهارمین یادروز حافظ، با همکاری دانشگاه شیراز برگزار شد.
مراسم بینالمللی یادروز حافظ، که همهساله در تاریخ ۲۰مهرماه، روز بزرگداشت حافظشیرازی، برگزار میشود، امسال به دلیل شیوع بیماری کرونا در کشور، بهصورت مجازی با همکاری دانشگاه شیراز و شرکت دانشبنیان ابر دراک برگزار شد.
موضوع نشستهای تخصصی یادروز حافظ امسال، که پیشتر از سوی مرکز حافظشناسی-کرسی پژوهشی حافظ اعلام شد، «بررسی، نقد و آسیبشناسی کارنامهی حافظپژوهی» بود، از همینرو نشستهای علمی یادروز حافظ امسال با رویکردی آسیبشناسانه برگزار شد؛ اما برای مخاطبان گوناگون از تنوعی نسبی نیز برخوردار بود.
دکتر کاووس حسنلی، استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز و مدیر علمی بیستوچهارمین یادروز حافظ، در روز بزرگداشت حافظ، در حافظیه به ایراد سخن خود پرداخت.
او نخست، درود برآمده از جان خود را به پیشگاه پزشکان گرانمایه، پرستاران نازنین و یارانِ مهربانشان تقدیم کرد که در این روزگار تلخ، جان ارزندهی خود را بر کف گرفتهاند تا بر زخم بیماران دلشکسته مرهم بنهند.
مدیر مرکز حافظشناسی و کرسی پژوهشی حافظ گفت: حافظ یکی از ارزندهترین سرمایههای ملی و جهانی ماست. قرنهاست که مردم ما در لحظههای بحرانی به شعر او پناه بردهاند و وقت خود را شیرین و حال خود را خوش کردهاند. شعر حافظ سخنی همهزمانی و همهمکانیست. بسیاری از گفتههای او همین امروز هم زبان حال مردم ماست. انگار حافظ با ما در همین دوران تلخِ کرونایی زندگی میکند، که گفته است:
مزاج دهر تبه شد در این بلا حافظ / کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی.
وی در پایان سخنان خود، از همهی کسانی که برای برگزاری مراسمهای بزرگداشت حافظ کوشیدهاند، قدردانی کرد.
سلسلهنشستهای علمی یادروز حافظ در چهار نشست، از ۲۰ تا ۲۳ مهرماه ۱۳۹۹با سخنرانی حافظپژوهان مختلفی از کشور و خارج از کشور ترتیب یافت.
نخستین نشست علمی یادروز حافظ (۲۰ مهرماه)، استاد بهاءالدین خرمشاهی (حافظپژوه و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی) درخصوص بعضی از مهمترین مرجعهای حافظپژوهی سخن گفت، همچنین دکتر میرجلالالدین کزازی (استاد بازنشستهی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی)، به بیان
دوگانهگرایی ایرانی در سرودههای حافظ پرداخت و دکتر محمود فتوحی رودمعجنی (استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد)، سخنرانی خود را باعنوان حافظ در چهارسوی نظریهی ادبی ارائه داد.
دومین نشست علمی یادروز حافظ، ۲۱ مهرماه نیز با سخنرانی دکتر غلامرضا کافی (دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز)، دربارهی بهرهی عاشوراییان از شعر حافظ آغاز شد و سپس دکتر سودابه نوذری (عضو هیأتعلمی سازمان اسناد و کتابخانهی ملی ایران) سخنرانی خود را با عنوان رویکردی انتقادی به پایاننامهها و رسالههای دکتری با محوریت حافظ ارائه داد. دکتر محسن معینی (عضو هیأتعلمی بنیاد دایرهالمعارف اسلامی) نیز، به نقد و بررسی رویکردها به شخصیت و شعر حافظ در سدهی اخیر پرداخت.
سهشنبه ۲۲ مهر، در سومین نشست علمی یادروز حافظ نیز، دکتر مریم حسینی (استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا)، دربارهی گریز از هژمونی از سنایی تا حافظ سخن گفت و دکتر عبدالمحمود رضوانی (استاد ترجمه و مدیر مؤسسهی ترجمان علوم)، به ترجمهی آثار بزرگانی چون حافظ و دشواریهای آن پرداخت. همچنین دکتر مو هونگ یان، (استاد دانشگاه مطالعات خارجی پکن) موضوع حافظشناسی در چین را واکاوی کرد.
چهارمین و آخرین نشست علمی یادروز حافظ نیز در ۲۳ مهرماه برگزار شد. در این نشست، پروفسور حجابی قرلانغیچ (مترجم دیوان حافظ و معاون دانشگاه آنکارا)، به بررسی حافظشناسی در دورهی جمهوری ترکیه پرداخته و پروفسور عدنان قره اسماعیل اغلو (استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قریققلعه- ترکیه)، جایگاه حافظ شیرازی در فرهنگ و ادب آسیای صغیر را بررسی کرد. در پایان نیز، دکتر روشنک اکرمی (دانشآموختهی زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه تگزاس)، به حضور حافظ در دفترهای شعر امرسون پرداخت.
