دولت بهار: برای اینکه اختلاط بین دخترها و پسرها در دانشگاه ها بیشتر شود. برای ورود دانشجویان دختر به دانشگاهها امتیازات خاصی قائل شدند تبیان نوشت: تلاش برای حذف کنکور در ایران گرچه 44 ساله شده، اما پیش از انقلاب اسلامی ایران نتوانست حتی به تصویب قانون منتهی شود، و پس از انقلاب هم وقتی در سال 1386 تبدیل به قانون شد، آنچنان در اجرا دچار تشتت و تغییرات مداوم در نهادهای اجرایی و همچنین مجلس شورای اسلامی شد، که جز سردرگمی حاصلی نداشته و هنوز سال دقیق پایان کنکور مشخص نیست. 18 تیرماه 1349، روزنامه اطلاعات، خبری منتشر کرد که بر اساس آن، محمدرضا پهلوی با لغو کنکور موافقت کرده و اجازه داده بود امتحانات ششم متوسطه با ایجاد تغییراتی جایگزین کنکور سراسری شود. به این ترتیب، اولین تلاش برای حذف کنکور انجام شد. روزنامه اطلاعات همچنین اعلام کرده بود وزارت علوم در پی تایید شاه، مشغول مطالعه و بررسی این طرح است تا نواقص موجود در آن رفع شود و در همین حال وعده داده شده بود که از ابتدای سال تحصیلی 1350، دانشآموزان ششم متوسطه به موازات تحصیلات عادی درباره شیوه امتحانات نهایی جایگزین کنکور، آموزش خواهند دید همچنین برای اینکه اختلاط بین دخترها و پسرها در دانشگاه ها بیشتر شود. برای ورود دانشجویان دختر به دانشگاهها امتیازات خاصی قائل شدند. مثلا نمره دانشجویان دختر را در 2/1 (یک و دو دهم ) و 3/1 ضرب میکردند. در همین زمان بود که اتفاق جالبی رخ داد؛ آقایی به نام منصور که امتحان داده بود، اینها فکر کردند که او دختر است، بنابراین امتیازش را با امتیاز خانم ها سنجیدند و اعلام کردند که شما قبول هستید و می توانید برای ثبت نام به دانشگاه بیایید. دانشگاه فرح در سال 1350 ایجاد شد. برای اینکه ببینند کدام یک از دخترها با حجاب می آیند، در این دانشگاه مصاحبه حضوری گذاشته بودند. همه این برنامه ها در حقیقت یک نوع برنامه ریزی دقیق و علمی بود برای مبارزه با مظاهر دین و دینداری. خانم بنده در سال 1356 به دانشگاه الزهرا ( فرح آن زمان) برای استخدام مراجعه کردند. قبلا اعلام کرده بودند که یک نفر با مدرک لیسانس یا فوق لیسانس استخدام میکنند. چون تازه میخواستند کادر تربیت کنند و بورسیه دکترا در خارج میدادند. اعلام کرده بودند اشخاصی که فوق لیسانس دارند، در اولویت قرار دارند و کسانی که زبان انگلیسی بلد باشند و یا سابقه کارهای آموزشی داشته باشند هم اولویت دارند. ایشان همه شرایط را داشت: هم فوق لیسانس داشت و هم تحصیلکرده دانشگاه آمریکایی و به زبان انگلیسی مسلط بود و سابقه آموزش چندین ساله در داخل و خارج از کشور را داشت. اما صریحا به او گفتند : شما همه اولویت ها را دارید، ولی به علت حجاب از استخدام شما معذوریم. اگر حجابتان را کنار بگذارید همین الان به شما بورس میدهیم تا بروید و به تحصیلاتتان ادامه بدهید " یعنی یک نوع برنامهریزی بسیار دقیق برای مبارزه با تمام مظاهر دین و دینداری کرده بودند. بخشنامههایی هم به دانشگاه ها و مدارس فرستاده بودند مبنی بر اینکه مثلا دختران با حجاب را نپذیرید. اول مهر ماه 1348، همزمان با بازگشایی مدارس و دانشگاهها در سراسر کشور، دانشجویان دانشگاه شیراز با بخشنامهای مواجه شدند که پوشیدن چادر را برای دختران ممنوع میکرد. در سال 1352 نیز وزیر آموزش و پرورش در برابر پوشیدن چادر از سوی دختران دبیرستانی ایستاد. از مسابقات ورودی دانشگاهها تا کنکور از اوایل دهه 1340 شمسی، دانشگاههایی از جمله صنعتی آریامهر (شریف)، پلیتکنیک (امیرکبیر)، ملی، فردوسی و جندیشاپور ساخته شدند و تا اوایل دهه 1350، بیش از 14 دانشگاه در ایران تاسیس شد. تا آغاز سال تحصیلی 1342، هر دانشگاه با گرفتن امتحان ورودی خاص، اقدام به پذیرش دانشجو میکرد اما سنجش و پذیرش دانشجویان برای سال تحصیلی 1342 بر عهده «هیئت مسابقات ورودی دانشگاهها» گذاشته شد. «مسابقه»ای که بعدها «کنکور» نام گرفت و هنوز هم میتوان علاوه بر ایران، در کشورهایی مانند چین، ترکیه، ژاپن و افغانستان شاهد برگزاری آن بود. به مرور زمان، حجم متقاضیان ورود به دانشگاهها رو به فزونی گذاشت و در سال 1347 وزارت علوم و مرکز آزمونشناسی راهاندازی شد و آزمون سراسری به صورت متمرکز برگزار شد. در نخستین آزمون ورودی دانشگاهها پس از تاسیس وزارت علوم، رقابت بر سر 12 دانشگاه با 30 رشته تحصیلی صورت پذیرفت. این آزمون با حضور 47 هزار و 703 داوطلب برگزار شد و سوالها به صورت «کوتاهجواب» طرح شده بود. طرحی که برای همیشه مسکوت ماند با این حال اولین طرح لغو کنکور در ایران، که با تایید شاه وارد مراحل مطالعاتی و برنامهریزی در وزارت علوم وقت شده بود، هیچگاه به نتیجه نرسید و جز آنچه در روزنامه اطلاعات 18 تیر 1349 منتشر شد، گزارشی از روند پیشرفت یا اجرایی شدن این طرح در دست نیست. علاوه بر این، سازمان سنجش آموزش کشور در سال 1354 تشکیل شد و جایگاه کنکور در نظام آموزشی ایران حتی جدیتر و سازمانیافتهتر از پیش شد. با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، نخستین آزمون سراسری ورود به دانشگاهها در سال 1358 با تغییراتی نسبت به پیش از انقلاب برگزار شد. تا پیش از انقلاب، علاوه بر نتایج کنکور، معدل امتحانات نهایی ششم متوسطه و ضوابطی از جمله نوع مدرک، سهمیه منطقهای، جنسیت و وضعیت نظام وظیفه در قبولی داوطلبان تاثیر داشت. اما قبولی در اولین کنکور پس از انقلاب اسلامی، تنها بر اساس نتایج کنکور بود. با اجرای انقلاب فرهنگی و تعطیلی 3 ساله دانشگاهها، اینبار کنکور در سال 1361 تنها برای رشتههای پزشکی، فنی و مهندسی، کشاورزی، الهیات و معارف اسلامی برگزار شد. پوشیدن چادر در این دانشگاه ممنوع شد اول مهر ماه 1348، همزمان با بازگشایی مدارس و دانشگاهها در سراسر کشور، دانشجویان دانشگاه شیراز با بخشنامهای مواجه شدند که پوشیدن چادر را برای دختران ممنوع میکرد. در سال 1352 نیز وزیر آموزش و پرورش در برابر پوشیدن چادر از سوی دختران دبیرستانی ایستاد. همچنین نمونههای فراوان مشابهی از اینگونه حرکتها میتوان در دوره پهلوی دوم یافت. محمدرضا شاه نتوانست و یا شاید نخواست سیاستهای پدرش رضاشاه را درباره منع حجاب و چادر پی بگیرد، اما با روشی متفاوت به دنبال حذف چادر و پوشش اسلامی از جامعه بود. رضاشاه گرچه توانسته بود با سیاستهای ظالمانه و به زور سرنیزه، حجاب بخشی از زنان جامعه را بردارد و زنان بسیاری را ناچار به ماندن در خانهها کند، اما برکناری و تبعید او به جزیره موریس، بخش مهمی از کوششهای 15 ساله او را بر باد داد. مخالفان منع حجاب در دوره رضاشاه به سختی زیر فشار و تهدید بودند و چارهای جز سکوت نداشتند. اعتراضاتی همچون قیام مسجد گوهرشاد هم با تهاجم وحشیانه مزدوران روبرو شد و بسیاری از مردم مسلمان در کنار حرم امام رضا علیهالسلام به خاک و خون کشیده شدند. با این حال پایان دوران رضاخان دوباره مخالفان منع حجاب را به جنب و جوش انداخت و نامهنگاری به شاه جوان و ضعیف آغاز شد.