بسیاری از روسای دانشگاه های مطرح ایران، خارج از کشور تحصیل کردند این در شرایطی است که نخبگان بسیاری داریم که در دانشگاه های بومی وطن درس خواندند و این مساله به عنوان یکی از عوامل تایید روسای دانشگاه ها توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی باید مورد توجه قرار گیرد. به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه ایسکانیوز، مهم ترین سرمایه های هر کشوری نیروی انسانی و نخبگان آن کشور هستند که قطعا اگر مورد حمایت دولت واقع شوند با دلگرمی هر چه بیشتر در کشور مانده و به وطن خود خدمت خواهند کرد، تغییر رویکرد آموزش عالی خصوصا در سال های بعد از انقلاب، منجر به گسترش هر چه بیشتر سطح تحصیلات عالیه در ایران شده است امروز در بسیاری از رشته ها به جایگاهی رسیدیم که توانایی جذب دانشجو از خارج از کشور هم داریم تا جایی که از بسیاری از کشورهای اطراف، پذیرش دانشجو برای ادامه تحصیل در دانشگاه های ایران را داشتیم. در حال حاضر، بسیاری از مسئولان کشوری و در سطح آموزش عالی در رده نخبگانی قرار دارند که در خارج از کشور تحصیل کرده و به ایران بازگشتند و در حال خدمت هستند اما نکته قابل تامل در استفاده نکردن از نخبگانی است که شاید کل دوران تحصیل خود را در ایران گذرانده و در بسیاری از پست های مسئولیتی در رده های مختلف به کار گرفته نشدند، البته این یک حکم کلی نیست اما با یک دیدگاه جامع در راستای اعتلای فرهنگ ایرانی و اسلامی به این نتیجه می رسیم که شاید بهترین گزینه برای پست های مدیریتی بر ریاست دانشگاه های مطرح کشور که تربیت نسل فردای ایران را به عهده دارند نخبگان تحصیل کرده داخل ایران هستند. در راستای اثر گذاری فرهنگی و تاثیرپذیری افرادی که برای تحصیل و زندگی به خارج از کشور می روند تاثیر پذیری فرهنگی از محیط امری غیرقابل انکار است اما در کنار این مساله حضور جوانان انقلابی از ایران هم در دیگر کشورها می تواند زمینه ساز خوبی در راستای انتشار فرهنگ ایرانی و اسلامی باشد. در یک بررسی اجمالی با نگاهی به مدارج تحصیلی روسای دانشگاه های مطرح کشور و حتی وزیر علوم فعلی به یک مساله قابل تامل برخوردیم تا جایی که بسیاری از این افراد از فارغ التحصیلان دانشگاه های خارج از کشور هستند که سکان آموزش عالی را در دست دارند، در همین راستا، مدارک تحصیلی بعضی از روسای دانشگاه ها را مورد بررسی قرار دادیم که مشروح آن به شرح زیر است: دکتر جبار علی ذاکری سرپرست دانشگاه علم و صنعت ایران، دانش آموخته دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد مهندسی عمران از دانشگاه تبریز و دکترای تخصصی مهندسی سازه های ریلی از دانشگاه جیائو تونگ پکن است. وی عضو هیات علمی دانشکده مهندسی راه آهن دانشگاه علم و صنعت ایران با رتبه استادی بوده و تا کنون راهنمایی و مشاوره بیش از 80 رساله دکتری تخصصی و پایان نامه کارشناسی ارشد را برعهده داشته همچنین چاپ بیش از 95 مقاله علمی، پژوهشی در مجلات معتبر داخلی و بین المللی و حدود 110 مقاله در همایش ها و کنفرانس های بین المللی را در کارنامه خود دارد . دکتر حمید نادگران رئیس دانشگاه شیراز، دانش آموخته رشته فیزیک از دانشگاه های شیراز، فردوسی مشهد و منچستر انگلستان بوده و در حال حاضر استاد پایه 35 دانشکده علوم دانشگاه شیراز با تخصص اپتیک و لیزر است. وی تاکنون راهنمایی و مشاوره 150 رساله دکتری تخصصی و پایان نامه کارشناسی ارشد را به عهده داشته و بیش از 80 مقاله علمی و پژوهشی در مجلات معتبر داخلی و بین المللی و بیش از 120 مقاله در همایش های ملی و بین المللی به چاپ رسانده است. محمود فتوحی فیروزآباد، رئیس دانشگاه صنعتی شریف در سال 1364 در رشتهٔ مهندسی برق گرایش قدرت با رتبهٔ اوّل از این دانشگاه فارغ التحصیل شد. در سال 1365 دورهٔ کارشناسی ارشد را در دانشکدهٔ فنّی دانشگاه تهران شروع کرده و همزمان در معاونت سازندگی و آموزش (دفتر آموزش) وزارت نیرو به عنوان کارشناس انتقال و توزیع مشغول به کار شد. پس از موفقیت در امتحان اعزام و اخذ بورس تحصیلی از وزارت علوم تحقیقات و فناوری تحصیلات خود را در دانشگاه ساسکاچوان کانادا آغاز نمود و موفق به اخذ درجهٔ کارشناسی ارشد و دکتری از آن دانشگاه نیز شد. از سال 1377 تا 1381 در دانشگاه ساسکاچوان به عنوان دانشجوی فوق دکتری و استاد مشغول تحقیق و تدریس بود. محمود نیلی احمدآبادی، رئیس دانشگاه تهران فارغ التحصیل مقطع کارشناسی دانشگاه شیراز در سال 1360 بوده و تحصیلات خود در مقطع کارشناسی ارشد را در دانشگاه صنعتی شریف در گرایش شناسایی و انتخاب مواد در سال 1367 و در مقطع دکتری در دانشگاه توهوکو ژاپن در سال 1373 به پایان رسانده است. سید حسن صدوق رئیس دانشگاه شهید بهشتی، استاد رشته ژئومورفولوژی، دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی و رئیس این دانشگاه از خرداد (1396) است. در 2 بهمن (1395) طی حکمی از سوی محمد فرهادی وزیر وقت علوم، تحقیقات و فناوری به عنوان سرپرست دانشگاه شهید بهشتی منصوب شد. وی مدرک کارشناسی خود را در رشته جغرافیای طبیعی از دانشگاه تهران اخذ کرد و مدارک کارشناسی ارشد و دکترا در رشته ژئومورفولوژی را از پردیس دانشگاهی ژوسیو در فرانسه اخذ کرد. احمد معتمدی رئیس دانشگاه امیر کبیر هم در سال 1357 از دانشگاه صنعتی امیرکبیر در رشته الکترونیک فارغ التحصیل شد. او به عنوان دانشجوی ممتاز با بورس تحصیلی عازم فرانسه شد و مدارک فوق لیسانس و دکتری خود را در رشته الکترونیک دیجیتال و سیستم انفورماتیک از دانشگاه پیر و ماری کوری فرانسه اخذ کرد. وی در سال های تحصیل در فرانسه عضو اتحادیه انجمن های اسلامی اروپا و از مؤسسان انجمن اسلامی پاریس بود. منصور غلامی وزیر علوم نیز مدرک کارشناسی خود را در سال 1355 در رشته ترویج و آموزش کشاورزی از مدرسه عالی کشاورزی همدان گرفت و از سال 1359 تا 1360 عضو جهاد سازندگی همدان و مسئول اردوگاه روستایی بود. منصور غلامی در سال 1364 مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته علوم باغبانی از دانشگاه تربیت مدرس اخذ نمود و در همان سال تا سال 1367 ریاست دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا را عهده دار بود. او در سال 1370 برای تحصیل در مقطع دکتری به دانشگاه آدلاید استرالیا رفت و در سال 1374 در مقطع دکتری رشته علوم باغبانی از این دانشگاه فارغ التحصیل شد و به ایران بازگشت. غلامی پس از بازگشت به ایران مجدداً به مدت یک سال معاون اداری و مالی دانشگاه بوعلی سینا شد و پس از آن ریاست دانشگاه بوعلی سینا را عهده دار بود. او در دولت اول حسن روحانی نیز رئیس دانشگاه بوعلی سینا بود. آنچه مسلم است، تحصیل در خارج از کشور با انگیزه بازگشت و خدمت به وطن، قطعا هدفی والا و تحسین برانگیز است اما بعد از یک بررسی کلی این علامت سوال در ذهن ایجاد می شود که چرا اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی که صلاحیت روسای دانشگاه ها را باید تایید کنند به این اصل توجه چندانی نداشته اند و استفاده از فارغ التحصیلان خارج از کشور را به نخبگان فارغ التحصیل داخل کشور ترجیح دادند و این امر یک مساله مهم و قابل تامل است که باید مورد توجه مسئولان امر قرار گیرد. انتهای پیام/