روزنامه آفتاب یزد در نظر دارد هر روز در این ستون بخشی از خاطرات سیاسیون برجسته کشور را به چاپ برساند . این سلسله خاطرات را با احمد توکلی از فعالان سیاسی با سابقه اصولگرا شروع می کنیم . وی نماینده فعلی مجلس و رئیس سابق مرکز پژوهش های مجلس است .توکلی سخنگوی دولت محمد علی رجایی و وزیر کار دولت جنگ ... روزنامه آفتاب یزد در نظر دارد هر روز در این ستون بخشی از خاطرات سیاسیون برجسته کشور را به چاپ برساند . این سلسله خاطرات را با احمد توکلی از فعالان سیاسی با سابقه اصولگرا شروع می کنیم . وی نماینده فعلی مجلس و رئیس سابق مرکز پژوهش های مجلس است .توکلی سخنگوی دولت محمد علی رجایی و وزیر کار دولت جنگ بود. وی همچنین در دوره های اول ، هفتم ، هشتم و نهم نماینده مجلس شورای اسلامی بوده است. در کارنامه این فعال سیاسی همچنین سابقه کاندیداتوری در دو دوره انتخابات ریاست جمهوری مشاهده می شود. دانشکده ادبیات و علوم انسانی در دانشگاه شیراز معمولا کانون تجمع و اعتصاب بود. دانشجویان دانشکده مهندسی هم – که ساختمانش جدا بود- خودشان را می رسانند. اکثر بچه های انجمن اسلامی ، دانشجویان مهندسی بودند. همچنین یکی از اماکنی که محل تجمع و شلوغ بود، سلف سرویس های دانشکده پزشکی بود. دانشکده ادبیات و علوم انسانی ، سلف سرویس نداشت. در خرداد 1349 اعتصابی در دانشگاه پیش آمد که مناسبتش یادم نیست، ولی تجمع در دانشکده ادبیات بود دانشجوها در سالن شمس پهلوی تجمع کرده و برق آن جا را قطع کردند. در همین حین اعلام کردند که پشت سن آتش گرفته است؛ البته ما یقین داشتیم که این آتش سوزی را خودشان به راه انداخته اند تا عواقب آن را به گردن دانشجویان بیندازند. دانشجوها با عجله شیلنگ آّب را آوردند تا آن را خاموش کنند.پس از لحظاتی ، یک ماشین آتش نشانی که همان نزدیکی به حالت آماده باش بود، سر رسید و آتش را خاموش کرد.به دنبال این آتش سوزی ، اعتصاب دانشجویان شروع شد . آنها عصبانی بودند و با همان حال به شکل صف منظم به سمت دانشکده پزشکی ، که در پشت استانداری واقع بود، به راه افتادند. پلیس ، پل منتهی به میدان استانداری را بسته بود و دانشجوها به ناچار مسیر خودشان را منحرف کرده ، از خیابان صاحبی (که در حال احداث بود) حرکت کردند و خود را به خوابگاه ارم رساندند.در خوابگاه ارم ، دانشجویان متمکن تر زندگی می کردند، چون اجاره هر اتاقش ماهی 80 تومان بود، در حالی که خوابگاه های دیگر 30، 35 یا 40 تومان اجاره می گرفتند. ما هم در خوابگاه شهر بودیم. البته کسانی که در کنکور معدل بالاتری می آوردند ، امتیاز رفتن به ارم را داشتند، ولی من به خاطر اجاره زیادش آنجا را نپذیرفتم . وقتی وارد خوابگاه شدیم ، شعار می دادیم . دانشجویان خوابگاه همه روی بالکن آمده بودند و ما را تماشا می کردند. ما شعار می دادیم که تماشاچی نمی خواهیم و از دست افرادی که مشارکت نمی کردند ، عصبانی بودیم. وارد رستوران خوابگاه شده ، به اصطلاح در آنجا متحصن شدیم.روز اول و دوم به سخنرانی و تجمع گذشت تا این که روز سوم گاز را قطع و سپس آب را قطع کردند. آشپزها و مسئولان رستوران هم با ما همراهی می کردند و به خانه هایشان نمی رفتند و ما هم خودمان ظرف می شستیم و کارها را انجام می دادیم. شب سوم ، ارتش وارد ماجرا شد. دور تا دور خوابگاه را محاصره کرده بودند. آن شب اعلام کردند که دکتر قوام معاون دانشجویی دانشگاه ها می خواهد بیاید و سخنرانی کند. همه در زمین بسکتبال جمع شدیم.ابتدا مشورت کردیم که چه کسی صحبت کند. قدیمی ترها جرات نمی کردند و مصلحت نمی دیدند . من داوطلب شده از بین جمعیت بلند شدم و سخنرانی کردم . خیلی عصبانی بودم و حماسی حرف می زدم. حسابش را بکنید ، آدمی که اصلا روحیه حماسی دارد ، اگر عصبانی هم بشود، حرف زدنش چطور خواهد بود. نسبت به شرایط موجود خیلی پرخاشگرانه حرف زدم. البته سعی می کردم صریحا حرف سیاسی نزنم، چون کار در ظاهر شکل صنفی داشت. نکته قابل توجه در آن شب ، رفتار آقای دکتر قوام بود . او با کمال متانت و صبر و حوصله تمام ، این پرخاش ها را تحمل کرد و به همه حرف ها گوش کرد.آن شب سه نفر بودیم که سخنرانی کردیم و او پس از ما خیلی آرام و مودب و مهربان شروع به صحبت کرد و استدلال آورد که چرا کارها اشتباه است . به هیچ وجه تحقیر نکرد و تندی هم نشان نداد. رفتار آقای قوام خیلی جالب بود؛آن شب همه کسانی که اعتصاب و تحصن را اداره می کردند، دور هم جمع شدند و تصمیم گرفتیم که آبرومندانه تحصن را به پایان ببریم. چون قوام در قسمتی از سخنرانی اش گفت که ما سعی می کنیم اتفاقی نیفتد ، ولی دست ما نیست . شما اگر اعتصاب و تحصن را ادامه بدهید، اینها می ریزند و لت و پارتان می کنند. خلاصه اینکه رفتار و گفتار آقای قوام ، یکی از دلایل پایان یافتن تحصن بود. بعدها یکی از سربازها (که همشهری من و جزء ارتشیان بود) تعریف می کرد که « ما را آن جا آوردند و گفتند، این دخترها و پسرها می گویند که هر کاری دلمان می خواهد باید بکنیم. شما موظف اگر آنها ریختند ، همه را بزنید ، زیرا این پدر سوخته ها همه چیز دارند و باز هم اعتراض می کنند.» ادامه دارد...