قرآن در آیات پایانی سوره تحریم برای مؤمنان و کفار به چند زن مثل می زند. شرح این مثال ها و اینکه این زنان چه کسانی بودند جالب است.

 در چند جای قرآن خدا از زنان صحبت به میان آورده است. کوثر(حضرت زهرا سلام الله علیها)، حضرت مریم، همسر فرعون، ملکه سبا، همسر ابراهیم، همسر عزیز مصر، همسر لوط، همسر نوح و ...

حتی در قرآن سوره ای به نام یک زن وجود دارد. سوره مبارکه "مریم".

خداوند در آیات پایانی سوره تحریم چهار زن را برای کافران و مومنان مثال می زند. برای کفار همسر نوح و لوط (علیهم السلام) و برای مومنان همسر فرعون و حضرت مریم.

ابتدا می فرماید: "ضرَب اللَّهُ مَثَلاً لِّلَّذِینَ کَفَرُوا امْرَاَت نُوحٍ وَ امْرَأَت لُوطٍ کانَتَا تحْت عَبْدَیْنِ مِنْ عِبَادِنَا صلِحَینِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ یُغْنِیَا عَنهُمَا مِنَ اللَّهِ شیْئاً وَ قِیلَ ادْخُلا النَّارَ مَعَ الدَّخِلِینَ" خداوند برای کسانی که کافر شده‏اند به همسر نوح و همسر لوط مثَل زده است، آن دو تحت سرپرستی دو بنده از بندگان صالح ما بودند، ولی به آن دو خیانت کردند و ارتباط با این دو [پیامبر] سودی به حالشان [در برابر عذاب الهی] نداشت، و به آنها گفته شد: (وارد آتش شوید همراه کسانی که وارد می‏شوند.) (تحریم/10)

در کتب لغت کلمه «خیانت» و «نفاق» با اندک تفاوتی به یک معنا آمده است. خیانت به معنای مخالفت با حق به وسیله نقض سری عهد است و مقابل معنای امانت. این دو زن به همسرانشان که پیامبر الهی بودند خیانت کرده و از راه حق منحرف شدند.

سوره هود در مورد همسر نوح می گوید: "حتی اذا جاء امرنا و فار التنور قلنا احمل فیها من کل زوجین اثنین و اهلک الا من سبق علیه القول..." تا آن زمان که فرمان ما فرا رسید و تنور جوشیدن گرفت؛ (به نوح) گفتیم: از هر جفتی از حیوانات یک زوج در آن (کشتی) حمل کن! همچنین خاندانت را (بر آن سوار کن) مگر آنها که قبلاً وعده هلاک آنان داده شده (همسر و یکی از فرزندانت)... (هود/40)

و در داستان لوط (علیه السلام) درباره همسرش آمده: "... فاسر باهلک بقطع من اللیل و لا یلتفت منکم احد الا امراتک انه مصیبها ما اصابهم..." (فرشتگان عذاب) گفتند: ای لوط! ما فرستادگان پروردگار توایم، آنها هرگز دسترسی به تو پیدا نخواهند کرد. در دل شب خانواده‏ات را حرکت ده و هیچ یک از شما پشت سرش را نگاه نکند؛ مگر همسرت، که او هم به همان بلایی که آنها گرفتار می‏شوند، گرفتار خواهد شد. (هود/81)

عاقبت این دو زن شقاوت و هلاکت بود. به ایشان گفته شد با سایرین (که نسبتی با انبیا نداشتند) داخل آتش شوید. (سوره تحریم)

چهارمین بانویی که خداوند به او مثال می زند مریم (علیها السلام) است. علامه طباطبایی در المیزان آورده: در خصوص مریم (علیهاالسلام) می بینیم که (قرآن) به نام مبارکش تصریح نموده، ولی درباره همسر فرعون چنین کاری نکرد.

اصولاً در قرآن کریم جز مریم نام هیچ زنی برده نشده. تنها آن جناب است که در حدود بیست و چند سوره و سی و چند آیه نامش آمده است

 فرجام خیانت به خدا و رسول همین است، حتی اگر خائن نزدیک ترین فرد به انبیا باشد، حتی همسر. همسر دو پیامبری که خدای تعالی عبد صالحشان نامید، خیانت کردند، با اینکه هم بستر پیامبر بودند، همسری آنان سودی به حالشان نبخشید و بدون هیچ ارفاقی در زمره هالکان به هلاکت رسیدند.

و در مثل دیگر می فرماید: "وَ ضرَب اللَّهُ مَثَلاً لِّلَّذِینَ ءَامَنُوا امْرَأَت فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَت رَب ابْنِ لی عِندَک بَیْتاً فی الْجَنَّةِ وَ نجِّنی مِن فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نجِّنی مِنَ الْقَوْمِ الظلِمِینَ. وَ مَرْیمَ ابْنَت عِمْرَنَ الَّتی أَحْصنَت فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِیهِ مِن رُّوحِنَا وَ صدَّقَت بِکلِمَتِ رَبهَا وَ کُتُبِهِ وَ کانَت مِنَ الْقَنِتِینَ" ؛ و خداوند برای مؤمنان، به همسر فرعون مثَل زده است، در آن هنگام که گفت: پروردگارا خانه‏ای برای من نزد خودت در بهشت بساز و مرا از فرعون و کار او نجات ده و مرا از گروه ستمگران رهایی بخش. و همچنین به مریم دختر عمران که دامان خود را پاک نگه داشت، و ما را از روح خود در آن دمیدیم؛ او کلمات پروردگار و کتاب هایش را تصدیق کرد و از مطیعان فرمان خدا بود. (تحریم11و12)

در شرایطی که کفر فرعون او را به جایی رساند که خود را خدا می خواند : "انا ربکم الاعلی" (نازعات 24)، همسرش ایمانی خالص به خدا داشت و خدا او را نجات داد و داخل بهشتش کرد و قدرت همسری چون فرعون و کفرش نتوانست به ایمان وی خدشه ای وارد سازد.

همسر فرعون " آسیه بنت مزاحم" از زمانی که معجزه موسی(علیه السلام) را در مقابل ساحران مشاهده کرد از اعماق قلبش ایمان آورد، ولی ایمانش را مکتوم داشت. هنگامی که فرعون از ایمانش باخبر شد او را نهی، و اصرار بر ترک آیین موسی(علیه السلام) کرد ولی این زن با استقامت هرگز تسلیم خواسته فرعون نشد.

آسیه همسر فرعون بزرگ بود. با اینکه همه لذات دنیوی برایش فراهم بود از آنها چشم پوشیده، دنبال قرب الهی بود و خداوند آرزوی او را در دعایی مختصر آورده: "پروردگارا! خانه‏ای برای من نزد خودت در بهشت بساز، و مرا از فرعون و کار او نجات ده و مرا از گروه ستمگران رهایی بخش."

رسول خدا (صلی الله علیه وآله)در روایتی درباره برترین زنان می فرمایند: افضل زنان اهل بهشت خدیجه دختر خویلد، فاطمه دختر محمد 9، مریم دختر عمران و آسیه دختر مزاحم همسر فرعون است.

در فضیلت او همین بس که خدای تعالی داستانش را در قرآن برای ما ذکر کرده که گفت: «رب ابن لی عندک بیتا فی الجنه»

 سرانجام آسیه به دستور فرعون به طرز وحشتناکی به شهادت رسید. در روایات آمده: "وقتی او را برای عذاب حاضر کردند، دعایی کرد که خداوند آن را در قرآن کریم حکایت نموده: «رب ابن لی عندک بیتا فی الجنه ...» و خدای تعالی دعایش را مستجاب نمود و قبل از شهادت خانه خود را در بهشت دید، آنگاه جان شریفش از کالبد جدا شد، و سپس صخره بسیار بزرگی را بر جسد بی جانش انداختند.

پس سعادت و رستگاری مؤمنین تنها به خاطر ایمان خالص به خدا و رسول و تواضع و حسن اطاعتشان بوده و اتصال و خویشاوندی که با کفار داشتند ضرری به حالشان نداشت و تنها ملاک کرامت نزد خدا تقوا است.

خدا مریم(علیهاالسلام) را با صفاتی می ستاید: پاکی و عفت، تصدیق کننده کلمات الهی و کتب آسمانی،اطاعت خداوند وخضوع در برابرش و او را به سبب این ویژگی هایش مثلی برای مؤمنان می داند.

رسول خدا(صلی الله علیه وآله) در روایتی درباره برترین زنان می فرمایند: افضل زنان اهل بهشت خدیجه دختر خویلد، فاطمه دختر محمد ، مریم دختر عمران و آسیه دختر مزاحم همسر فرعون است. در فضیلت او همین بس که خدای تعالی داستانش را در قرآن برای ما ذکر کرده که گفت: «رب ابن لی عندک بیتا فی الجنه»