دبیرکارگروه ملی سازگاری با کم آبی در یازدهمین کنگره ملی مهندسی عمران در دانشگاه شیراز، عوامل موثر در ایجاد کم آبی را به چهار دسته فیزیکی مانند خشکی طبیعی، تغییرات آب و هوایی و ...، سازمانی و ضعف مدیریت، اقتصادی- اجتماعی و سیاسی تقسیم و سه دسته آخر را انسان ساخت عنوان کرد. خانم زهرایی افزود: در برخی از دوره ها با پرآبی مواجه هستیم و در برخی دوره ها با کم آبی. ما توسعه کشاورزی و مصرف آب را با توجه به دوره های پر آبی صورت داده ایم؛ یعنی ظرفیت های تنظیم و تأمین آب بیش از حد ایجاد کرده ایم و انتظارات در بخش کشاورزی و مصرف را بالا برده ایم. نتیجه این می شود که در دوره های کم آبی نمی توانیم نیاز مصرفی در این حد توسعه را برآورده کنیم و اسم آن را کم آبی می گذاریم. وی گفت: در زمان ناپایداری در منابع آب، راهکارهای تأمین آب بیشتر، مانند سدسازی و انتقال آب، منجر به کاهش مصرف نمی شوند. باید با راهکارهای عملیاتی آبیاری مدرن، بازچرخانی آب، بازار آب، افزایش بهره وری کشاورزی، مدیریت مشارکتی، واردات آب مجازی و تبادل آب بین بخش ها به سمت بازسازی اقتصادی برای سازگاری با کم آبی یا به عبارتی توسعه کم آب طلب برویم.